Her anlayış, bir bilginin meyvesi.
Ama bilgi, kendi kendine doğmaz;
çabanın, sabrın ve bazen de sessizce katlanılan cehaletin içinden süzülerek gelir.
İnsan, ancak emek verdiği şeyi gerçekten bilir;
gerçekten bildiği şeyi de yargılamadan anlar.
Çünkü o zaman, sadece sözcükleri değil
yaşanmışlığı da duyar.
Anlamak, bir başkasının düşüncesine değil,
onun yürüdüğü yola saygı göstermektir.
Ve bu saygı, bilgiyle; bilgi ise emekle beslenir.