"Jaques Lacan, ileri yaşlarında yazdığı notlarda, hayatın tüm "imkansızlıklara" rağmen neden devam ettiğini tek bir kelimeyle açıklar: Israr.
“Bilindışının varoluş ısrarı”
Varoluş ısrar etmektir."
İnsan mantıksız bir varlıktır, dünya acımasızdır, dil yetersizdir, aşk imkansızdır. Ama yine de yaşanır.
Çünkü varoluşumuzun en dibinde, tüm bu mantıklı açıklamalara kulak tıkayan, sadece ve sadece orada kalmak, döngüsünü tamamlamak ve kendini dayatmak isteyen dilsiz, matematiksel bir sabit vardır. Hayat, o sabitin teslim olmama ısrarıdır. (Alıntı)