Gizem Karadağ
@Gizem64
Türkçe Öğretmeni
Uşak
1246 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
George Orwell-1984 ve Aldous Huxley-Cesur Yeni Dünya kitaplarına esin kaynağı olmuş bir esermiş "Biz" Öncüsü olduğu iki kitabı da severek okudum, ikisi de favori kitaplarımdan ve distopya okumayı çok severim. Ama Biz'i bitsin diye okudum keyif alamadım, severek okuyamadım. İyi ki bu kitabı 1984 ve Cesur Yeni Dünya'dan önce okumamışım yoksa onları okumazdım ve büyük kayıp olurdu benim için. Kitabın konusuna gelecek olursak,
Tüm yerkürenin Tek Devlet'in egemenliği altında olduğu, insanların isimleri yerine numaralarının olduğu, Tek Devlet tarafından her eylemin kontrol altına alındığı, her insanın aynı anda uyuyup aynı anda uyandığı, herkesin aynı anda aynı şeyleri yaptığı, cinsel ilişkinin bile Tek Devlet'in kontrolü altında olduğu, insanların makineleştirildiği, ruhun, hayalin, rüyanın hastalık olarak görüldüğü evreni anlatan bir eser. Başka gezegenlerdeki "özgürlük denen yabani durumda yaşayan" varlıkları aklın boyunduruğuna sokmak amacıyla "İntegral" adlı aracın uzaya gönderilmesi planıyla başlıyor kitap. Olayları, İntegral'in mühendisi olan D-503 günlük(kayıt) şeklinde anlatıyor. Konu çok güzel, çok orijinal, ilgi çekici ancak tam anlamıyla işlenememiş olduğunu düşünüyorum bu yüzden sevemedim.
Reklam
Ah zaman nasıl hileli bir zardı...Edebiyat
Kitaba başladığınız anda sizi Simsiyah ve Nevırmor adlı iki karga karşılıyor ve 370 sayfa boyunca eşlık ediyorlar size. Böyle söylediğime bakmayın eser bir masal veya bir fabl değil başlıbaşına bir derya...
Yazarla tanışma kitabım oldu, ki ben ismini hiç duymadığım yazarları okumaya biraz zor karar veririm.
Aras Nehri'nin ortasındaki buzulların içinde ölü mü diri mi olduğunu kendisinin de bilmediği edip Faruk Ferzan'ı Simsiyah ve Nevrımor adlı iki karganın görmesiyle başlayan bir roman.
Diline, üslubuna, kurgusuna hayran kaldım. Olaylar, karakterler örümcek ağı gibi bağlanıyor birbirine.
Güldüren, eğlendiren, hüzünlendiren, aşk ve ölüm üzerine bolca düşündüren, şaşırtan, kendisine hayran bırakacak olan bir eserle tanışmak isteyenlere iyi okumalar dilerim.
Bilmediğin sokaklarda kaybolup tekrar yolunu bulmak gibi...Edebiyat
İncelemeleri, yorumları görünce gözüm korktuğu için kitaplığımın bir köşesinde bekleyen bir kitaptı sonunda tanıştık.
500 sayfalık bir kitap ve kitabın içinde 300 civarı belki daha da fazla (saymaya çalıştım olmadı) karakter var. Bu biraz önyargılı olmanıza sebep oluyor maalesef.
Başlığın sebebi şu ki: Bilmediğiniz bir şehirdeki sokaklar olarak düşünürseniz karakterleri, kendinizi bir sokakta ( karakterde) yürürken bir anda başka bir sokakta (karakterde) buluveriyorsunuz. Labirent gibi ordan oraya yürürken birden ilk girdiğiniz sokağa çıkıyor yolunuz. Çok eğlenceli, sarmal hikayelerden oluşuyor.
Yazarın dili, anlatımı, üslubu, tekniği o kadar iyi ki karakterler kimdi diye düşünmüyorsunuz bile içine çekiveriyor sizi ilk sayfadan itibaren.
Okuyacaklara tavsiyem çok ara vermeden okumanız. Dediğim gibi kitap içine çektiği icin karakterleri karıştırmıyorsunuz ama çok aralıklı okumamakta fayda var.
Bendeniz Gizem bu kitabı aklımda bir sürü soru işaretiyle kapattım.Edebiyat
Yazarla ilk olarak 1Q84 kitabı ile tanıştım çok kalın olmasına rağmen mükemmel bir kitaptı. Bu da yazardan okuduğum 4. Kitap. Pes ediyor muyum? Hayır.
Bir yanda 15 yaşında bazı kehanetlerin gercekleşmemesi için evden kaçan Kafka Tamura. Bir yanda okuma yazma bilmeyen, her sözüne "Bendeniz Nakata biraz akılsızımdır" diye başlayan ve kedilerle konuşabilen tatlış mı tatlış bir amca... Bunların birbiriyle nasıl bir ilgisi var diyerek okuyan bir ben...
Çok büyük beklentiyle başladım okumaya, çok da güzel ilerledi aslında. Okurken kafamda bir sürü senaryo yazdım, kurgu yaptım, kişileri birbiriyle bağdaştırdım, kitabın sonunu yazdım... Kısacası kitabın sonunu baya baya yazmıştım. Ancak kitabı bitirdiğimde ne kitabın bir sonu vardı ne de kafamdaki soru işaretlerinin bir cevabı.
Ee noldu şimdi? Diyerek bitirdim okumayı. Çok eksik kaldı, çok yarım kaldı kitap benim için ama olsun ben okurken çok eğlendim Bendeniz Nakata'yı çok sevdim. Eh kitabım sonunu da kendi hayalimde yazmıştım zaten öyle kalsın
Bin tane renkli kağıtla lösemiden kurtulabilir misin? Umudun varsa? Belki...Öykü
Öğrencilerimin kitaplığından aşırıp okuduğum bir kitap oldu. Ara ara onlarla birlikte, onların kitaplarını okumayı, onların bakış açılarıyla bakmayı çok seviyorum. Bu da okumayı çok istediğim bir kitaptı.
Kısacık bir kitap ama o kadar duygu yüklü ki... "Belki iyileşirim" umuduyla günler, geceler boyunca, hasta ve halsiz bir şekilde, küçücük bir umuda tutunarak yüzlerce kağıt katlayıp turna kuşu biriktirmeye çalışan minicik bir çocuk...
Bütün uğraşların, ümitlerin, beklentilerin sonunda ne mi oluyor?
...
Reklam