booksof.geceokuru
@GizemAltay
Okumayı seven
her gün kırk kapı gezen kendi halinde bir öğretmen
Öğretmen
İzmir
27 Kasım 1989
37 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bazı yazarlar vardır, söylediklerini okursunuz. Bazıları vardır, söylediklerini hissedersiniz. Dr. Handan Kılınç benim için ikinci grupta.
Yaklaşık beş yıldır kendisini takip ediyorum. Kızımı da bir kez götürme fırsatım oldu ve o günden beri çocuklara, ebeveynliğe ve gelişime bakış açısı bana çok yakın geliyor. Bu yüzden yeni kitabı Çocuğun Pusulası: Sınırlar elime geçtiğinde hiç düşünmeden okumaya başladım.
Öyle yazarlar vardır ki satırlarını okurken not almak istersiniz; Handan Kılınç'ın kitaplarında ise sayfaları adeta yutmak istiyorum. Çünkü anlattıkları bana yabancı gelmiyor, aksine uzun zamandır zihnimde dolaşan düşüncelere yeni kapılar açıyor.
Sınır koymanın çocukları kısıtlamak değil, onlara güvenli bir alan sunmak olduğunu biliyorum. Ancak bu konuda ne kadar tutarlı ve bilinçli olduğumu görmek için bu kitabın bana iyi bir yol arkadaşlığı yapacağını düşünüyorum.
Şimdi merak ettiğim şey şu: Bu kitabın sonunda sınırlar konusunda kendimi ne kadar geliştirebileceğim?
Okuma yolculuğu başlıyor...
#ÇocuğunPusulası #Sınırlar #HandanKılınç #Ebeveynlik #KitapÖnerisi #BooksofGeceOkuru
“Fay Kırığı – Emine”, Mehmet Eroğlu’nun insan ruhunu derinlemesine inceleyen anlatı geleneğinin güçlü bir devamı gibi duruyor. Bu roman, yalnızca bir karakterin hikâyesini anlatmakla kalmaz; aynı
Han Kang, insan ruhunun derinliklerine inerken, okuyucuyu da fazlasıyla rahatsız ediyor. Bir yandan estetik ve etkileyici bir dil kullanırken, bir yandan da toplumsal normlara ve bireysel travmalara dair keskin bir eleştiri sunuyor. Bu eser, toplumsal baskılara karşı bireysel bir isyanı, bedenin ve ruhun sınırlarını sorgulamayı ve özgürlüğün ne kadar kırılgan bir kavram olduğunu derinlemesine keşfeder.
Yalnız kitapta sürekli bacanak baldız denmesi beni aşırı rahatsız etti orijinal dilinde bu terimler var mıdır ? Korece için bir küçük araştırma yapmam gerekiyor.
Okunmalı ama daha çok üstüne konuşulmalı böylece katmanları daha derinleştirebiliriz. Bu ay okuma kulübümüzün kitabı, üzerine konuştuktan sonra bir güncelleme yapabilirim.
Güncelleme;
처제 baldız demekmiş yani terimler varmış okurken kitaba dalıp araştırmadım keşke daha erken baksaydım.
Arka kapağı okuduktan sonra Ahmet Ümit olmasa okumayı tercih etmezdim. Çünkü mitoloji ilgi alanlarımdan biri değil. Fakat o kadar güzel yazılmışki benim gibi konuya uzak biri için su gibi aktı diyebilirim. Konu bütünlüğü, polisiye heyecanı, mitolojinin bir nakış gibi işlenmesi... Böyle bir kaleme yaşarken tanık olmak ne güzel.
İlk okumamı lise yıllarında yaparken ikincisini otuzlu yaşların başına denk getirdim. Peki aldığım haz aynı mıydı? İlkinde gençliğin verdiği heyecanla okuyup çok beğenmiştim. Büyük aşk beni benden almıştı. İkinci defa okurken bir kız çocuğunun yalnızlığı derinden yaraladı. Aile özlemi, bir yere ait olma ihtiyacı, kavuşmalar hepsi o kadar tadında anlatılmış ki. Ayrıca betimlemeler muazzam, mekanlar o kadar güzel tasvir edilmiş ki gözümü kapadığım an kararkterlerin yanında buluyorum kendimi, şömineye ellerimi uzatacak oluyorum.
Tek kelimeyle tadı damağımda kaldı. Ellili yaşlarımda bir kez daha okumak üzere rafa kaldırıyorum. Eminim ki o zaman daha başka tatlar alacağım.
