"Ama ne olursa olsun bu,çocukluğumda aldığım büyük ve kalıcı bir dersti: İyi olmanın mümkün olmadığı bir dünyadaydım. Ve içine fırlatılıp atıldığım çevrenin acımasızlığını ilk kez fark etmemi sağlayan bu çifte dayak bir dönüm noktasıydı. Hayat hayal ettiğimden daha berbat, bense daha kötücüldüm"
"Bak,Kamala: Diyelim suya bir taş attın,en kısa yoldan suyun dibine iner.Kendine bir hedef belirledi,kafasına bir şey koydu mu,Siddhartha'da da değişik değildir durum. Siddhartha hiçbir şey yapmaz,bekler,düşünür,oruç tutar, ama taş nasıl suyun içinde yol alırsa,o da dünyadaki nesneler içinden yol alıp gider,bir şey yapmaksızın,kılını kıpırdatmaksızın; bir şey çekip götürür onu; düşecek oldu mu koyverir kendini,düşer. Belirlediği hedef kendine çeker onu,çünkü
hedefinden onu alıkoyacak hiçbir şeyin ruhundan içeri sızmasına izin vermez. İşte Samanaların yanında Siddhartha'nın öğrendiği şey."