Aytül
@Gizlibahce
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çünkü insan kendi gücünü aşırı değerlendirmiştir; böyle bir şey benim başıma gelmez çılgınlığının yanılsaması içinde yaşar: “Hayır, benim başıma gelmez.”
Çocukluğunda büyük bir travma geçirmiş insanın bu sarsıntısı kalıcı olur; travma geçirmiş insan, artık bir değer olmaktan çıkmış, toplumun dışına itilmiştir. Bu birey, istese de toplumun ortak değerlerini paylaşamaz, topluma katılamaz; yapacağı tek şey suç işlemek, böylece kendini toplumun dışında tutmaktır.
... İlk andan itibaren sevdiği sanılan kişileri bile onlara ihtiyacı olduğundan dolayı, onlarsız yapamayacağı için seviyor, yani başka bir deyişle egoist nedenlerden dolayı. Ancak daha sonra sevgi egoizmden kopup bağımsız oluyor. Kısaca, egoizmin ona sevgiyi öğrettiğini söyleyebiliriz
