Aşk, bazen en derin mutlulukları getirirken, aynı zamanda kavuşamamanın acısını da beraberinde getirir. Bir zamanlar kalbini tamamen açtığın o kişi, şimdi hatıralarının gölgesinde kaybolmuş gibi. Gözlerin, onun gülüşünü hatırlarken doluyor ama bu gülüş artık seninle değil. Geçmişte yaşanan o güzel anlar, şimdi birer hayal gibi, ellerinden kayıp giden kum taneleri gibi. Kavuşamamak, sevginin en acı yanını oluşturuyor; her gün onunla olmayı hayal ederken, gerçekte sadece boş bir yürekle baş başa kalıyorsun. Aşkın getirdiği o yoğun duygular, zamanla yerini derin bir özleme ve boşluğa bırakıyor. Kalbinin her köşesinde onun izleri var, ama o izler artık sadece birer hatıra olarak kalıyor. Sevgiyi hissetmek, hayatı anlamak için en güzel yoldu; ama şimdi, o sevgiyle birlikte gelen hüzün ve kavuşamamanın yükü, yaşamının en ağır yükü haline geldi.