"Portuga!"
"Hı..."
"Ben senin yanından bir daha hiç ayrılmak istemiyorum, biliyor musun?"
"Niye?"
"Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin. Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor."
Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, elimizde olan her şeyi zamanla tüketiyoruz. Hiçbir şeyin kıymetini o elimizdeyken bilmiyoruz. Aldığımız nefesin, kalp atışlarımızın, yüzümüzdeki tebessümlerin, sonbahardaki yaprakların, bahardaki tomurcukların, sabahlarımızdaki kuş cıvıltılarının, havasını soluduğumuz şehirlerin, melodisinde kaybolduğumuz şarkıların, okuduğumuz şiirlerin ve en önemlisi de başımızı yasladığımız omuzların kıymetini bilmiyoruz...
Hüzünler sonbahara sevdalıydı, ayazlar kışlara vurulmuştu. Aşk bahara yakışmıştı en çok, unutulmaz sevgiler yazlarda kalmıştı hep. Bir de beşinci mevsim vardı. Sen benim beşinci mevsimimdin.