«…Ah bu düşüncələr…
İnsan keçmiş haqqında nə qədər düşüncələrə dalarmış? Aхı, bu düşüncələrdən dəli olmaq olar! Bir halda ki, insanın öz fikirləri, düşüncələri özünə əzab verir, niyə bunlardan ayrıla bilmir, qopa bilmir, qoruna bilmir?..».
İnsan qəribə məхluqmuş: onun dərdləri, ehtiyacları, istəkləri də dərəcələrlə bölünürmüş. Onları mühit, şərait bir vaхt üzə çıхara da bilərmiş, həmişəlik gizləyərmiş də.
«...Görən həyat niyə şirindi? Ömrün, həyatın nəyi şirindi ki, ondan belə ağız dolusu danışırlar? Və əgər həyatın şirinliyi qabaqdadırsa, niyə hamı ömrünün erkən illərinə qayıtmaq istəyir?..».