" Önce kelime vardı" diye başlıyor Yohanna'ya göre İncil. Kelimeden öncede yalnızlık vardı. Ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti yalnızlık. Kelimenin bittiği yerde başladı ; Kelime söylenemeden önce başladı. Kelimeler, yalnızlığı unutturdu ve yalnızlık, kelime ile birlikte yaşadı İnsanın içinde. Kelimeler, yalnızlığı anlattı ve yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız kelimeler acıyı dindirdi ve kelimeler insanın aklına geldikçe, yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.
Biliyor musunuz, eskiden olduğu gibi artık kendim için böyle kötü düşünmeyeceğim ? Biliyor musunuz, artık bir suç ve günah işlemişim gibi üzülmeyeceğim ? Çünkü yaşamımı böyle sürdürmek suç ve de günah, öyle değil mi? Ve şimdi karşınıza geçmiş kimi şeyleri abarttığımı sanmayın, Tanrı aşkına öyle düşünmeyin Nastenka, çünkü kimileyin büyük bir keder beni ele geçiriyor...