Mesele sadece okul açmak, öğretmen yetiştirmek değildir; toplum eğitimle ne olacağını, gayesini, hedefini anlayamamıştır. Bunu anlayamayan o toplumlar her halükarda batar, ciddi olarak anlayan toplumlar ise devam eder.
Tabiatın ortasında bulunup çalışmak çok önemlidir. Ne kadar yapabilirseniz o kadarını yapın, miktarı mühim değildir. Çünkü bu, kişiyi mutlu ediyor; her zaman da edecek.
Bir insan, diğerinin yerini kapma imkanını eline geçirirse kendi çapına bakmaz, "Ben neyim, kimim?"demez, bütün o tevazuunu unutur ve başka türlü konuşmaya başlar.
Eğitimden gelir bu nokta espri yapma ve espri kaldırma meselesi eğitimden başlar. Bizde bazı espriler kavga konusudur. Eğitimimizde bu kavgayı önleyecek bir espri, mizah geleneği yoktur. Bir yandan da insanlar çok içine kapanık... Değil espri yapmak, mizah yapmak, söze girmekten çekiniyorlar. Bir kabukta yaşıyorlar.
''70 yıl yaşa, 70 idealin olsun'' gibi sloganlar palavradır. İnsan hayatı buna müsait değildir. Kişi, yaptıklarını iyi ve ölçülü yapmaya odaklanmalıdır.