Çiçekçinin nemrutluk olarak yorumladığı şey, aslında geç de olsa hayatında bir amaç bulan ve boşa geçen zamanın yarattığı haşinlikle onun peşinden giden kişilerin sahip olduğu ruhsal sertlikti.
Çalışma etiğiyle gösteriş yapmak bir yana dursun, saplantılı üretkenliğiyle dalga geçiyor, bunun korkaklığın bir biçimi olduğunu söylüyordu.
"İnsan çalışırken hayatın gözlerinin içine bakmak zorunda kalmaz."