rosemoon
@Gulay2902
258 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Modern Türk edebiyatına biraz mesafeli bir okur olarak bu kitap benim için gerçekten güzel bir başlangıç oldu. Araştırdığım üzere bu kitap yazarın olgunluk eseri. İçerisinde 10 tane öykü var. Sevgili çocuk bir tık vasat geldi, diğer öykülerini genel olarak duygulanarak okudum. Metroda okumak iyi bir fikir değil sanırım :)
Yazarın dili gerektiği kadar süslü ve gerektiği kadar sade gibi hissettirdi. Okurken hiçbir gereksiz zorlama hissetmedim, bu durum da yazara ve kitaba olan sempatimi arttırmış oldu.
Özellikle küçük anlara odaklanma biçimini çok sevdim, herkesin hayatında yaşadığı o minik ama duygu yüklü anlar… Bir bakış, bir susuş, geçmişten ansızın gelen bir hatıra. Yazar, o anların içindeki kolektif duyguyu yakalıyor. Yer yer bana Sait Faik’i de hatırlatmadı değil. Bitirdiğimde içimde hafif bir sızı ve tatlı bir iz kaldı.
Bu kitap bana bölümümüzdeki yılbaşı partisi çekilişinde çıkmıştı. Güzel notu için de arkadaşa teşekkür eder, iyi okumalar dilerim.
Kitabın tanıtım yazısını incelediğimde romantik/dramatik bir hikâye okuyacağımı sanmıştım. Anlaşılan bir aldanmacaymış. Belki de sessiz, sade ve kimselerin pek de fark etmediği bir hayatın
Selamlar. Daha önce Hint, İrlanda, Kelt, Çin, İran masallarını okumuş ve tabii ki Türk masallarına da hakim bir okuyucu olarak şöyle bir çıkarımda bulundum: Amerika Devleti diğer birçok ülkeyle karşılaştırıldığında henüz çok genç. Dolayısıyla masalları da doğası gereği günümüze yakın olayları anlatan daha modern diyebileceğimiz bir kurguya sahip. Daha yaşlı ülkelerin masallarıyla karşılaştırdığımızda ise daha eğlenceli ve öğretici yönünün biraz daha zayıf olduğunu gördüm. Fakat şuna da açıklık getirelim; diğer ülkelerin eski masalları (genel olarak) her zaman öğretici değildi. Daha çok kültürel özellikler taşıyıp mantıklı bir sonu olmayıp bir ders çıkarılamayacak özelliklere de sahiplerdi.
Amerikan masalları güldürücü, eğlendirici ve diğer masallara göre çok daha farklıydı. Benim hoşuma gitti, sizlere de tavsiye ederim. İyi okumalar dilerim.
Ek: Bu masallar Oz Büycüsü’nün yazarı tarafından toplanıp derlenmiştir.
Kısacık, bir o kadar da sürükleyici, keyifle okunan bir Joseph Roth kitabı. 52 sayfalık bir yaşam hikayesi. Az ve öz. 520 sayfa da yazılabilirdi fakat böylesi daha iyi.
Türkçe’ye Aziz Ayyaşın Efsanesi olarak çevrilmiş. Asıl adı “Die Legende vom Heiligen Trinker“.
Dürüst bir ayyaş olan Andreas'ın başına gelen mucizevi olayları okurken hem trajedi hem de absürd bir mizahi yan gördüm ben. Olaylar kısa bir zaman dilimini kapsıyor. Bu süre içerisinde ard arda kahramanımızın mucize diye adlandırdığı şeyler gerçekleşiyor. İnsan düşününce merak ediyor: Hayattan bir beklentisi kalmamış, kendi halinde bir şekilde yaşamını sürdüren bir insanın başına herhangi değişik bir şey geldiğinde bu onun için zaten bir mucize olmaz mıydı?
Andreas'ın ilk olarak içkiye daha sonra da kadınlara olan zaafı, iradesine hakim olamayışı, mucize olarak önüne sunulan fırsatları hiç etmesi sonunu getirdi nihayet. Mutlu sonla bitseydi etkisi bu kadar derin olmayabilirdi belki.
Bir saat gibi bir sürede, tek turda okuyabileceğiniz güzel bir eser kendileri. Tavsiye ederim. İyi okumalar dilerim. :)
Kitabımız Anna Karenina’dan on yıl sonra yazılmış fakat basılmamıştır, Tolstoy’un ölümünden sonra ortaya çıkan bir eserdir. Yazardan okuduğum en iyi kitaplardan biriydi.
Hristiyanlıktaki yedi büyük günahtan biri olan şehveti anlatıyor. Şeytan burada iki şekilde karşımıza çıkıyor: bastırılamamış bir cinsel istek ve kendisinden vazgeçilememmiş bir kadın. İki finali olması okuyucuyu kendine göre alternatif bir son seçmeye yönlendiriyor, ben ikincisini seçtim. Bu konu hakkında böylesine derin bir işleyişi olan bir roman daha önce okumadığımı fark ettim, fazlasıyla etkileyiciydi. İnsan kendi hayvani içgüdüsüyle iyice yüzleşiyor okurken.
Gayet akıcı bir eserdi, iki saat gibi bir sürede bitirdim okumayı. Kitabı tavsiye eder, iyi okumalar dilerim.
