“Konuşmaya başlayınca diyorum.
Sana anne mi diyecek?”
Çiğnerken gözlerimle yüzünü araştırdım. Onu tanıyalı daha
bir yıl bile olmamıştı, ama yine de ne kadar değiştiğine hayret
etmeden duramıyordum.
“Galiba öyle olacak, evet.
”
Ondan bir iç çekiş yükseldi ve küçük omuzlarını düşürerek
gözlerini kurabiyesine dikti.
“Sence...
” Başını kaldırmış, bana bakıyordu
şimdi.
“Sence sana ben de anne desem, sorun olur mu?”
Sen. Sen çok... Sen benim hayatımı
değiştirdin. Beni değiştirdin. Birlikteyken daha iyi olduğumuzu
düşündüğünü biliyorum, ama sanırım ben sadece seninleyken daha iyiyim.