İnsanın kendi acısını bir başkasıyla birlikte yaşamaya istekli oluşu,yüzyıllar boyunca hem dünyevi,hem de dini iyileşme geleneğinin bir parçası olmuştur.
İyi bir izlenim yaratma isteği o kadar güçlüdür ki pek çok mahkûm,idama giysilerini ve son hareketlerini düşünerek gitmiştir. Başkalarının fikirleri her an değişebilen bir hayaldir. Fikirler pamuk ipliğine bağlıdır ve insanı başkalarının ne düşündüğüne ya da daha kötüsü ne düşünüyormuş gibi göründüklerine köle eder.