Aristo'nun tanımına ve eskilerden naklederek benimsediği görüşe göre iyilik, bütün tarafından amaçlanan son gayedir. Bu gaye için yararlı olan şeye de iyilik denir. Mutluluk ise, ona ulaşana göre bir iyilik ve onun için olgunluktur. O hâlde mutluluk bir nevi iyiliktir.