Gülşah
@Gulsahinguncesi
Beni İnstagram ve TikTok'ta gulsahinguncesi adı ile bulabilirsiniz.
Aynı isimli youtube kanalımdan öneriler;
Bitmeden Bırakamayacağınız 11 Kitap Önerisi!
youtu.be/WSg06gIIC80
Bursa
15 Temmuz 1992
44 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rapunzel #kitapyorumu
Öncelikle kitabın "yasaklanmış karanlık masallar" isminin hakkını verdiğini söylemem gerekir.
Çünkü kitap herkese hitap edemeyecek kadar korku, kan ve işkence içeriyor.
Orijinal Rapunzel ile pek ortak noktası olmadığı için konudan bahsedeceğim.
Olaylar, macera peşinde olan arkadaşların yıllar önce içinde çocuklar ile birlikte yanan bir yetimhane enkazına gitmeye karar vermesiyle başlıyor. Ve başta her şey normal gibi görünsede aslında binanın içinde onları bekleyen kötü bir sürpriz var.
Rapunzel masalının karanlık taraftaki versiyonu gibi düşünebilirsiniz. Fakat burada kim kurtarıcı kim mağdur ? Tahmin etmek oldukça zor.
Kitap benim açımdan kolay okunabilecek bir tür olmasa da başarılı bir uyarlama olmuş.
Saf kötülüğe şahit olmak isterseniz şans verebilirsiniz
Öncelikle direkt belirtmek istediğim şey Kuang'tan okuduğunuz ilk kitap kesinlikle Katabasis olmamalı ve yine beklentiniz fantastik bir kitap okuma yönündeyse o anlamda da okuyucu tatmin etmeyecektir. Fantastik öğeler çok yüzeysel ve bence sadece arka kapağı heyecanlandırmak adına kullanılmış.
Kuang; okurken sayfaları nasıl çevirdiğinizi anlamadığınız, sizi yarattığı dünyaya entegre eden ve her zaman dersine çok çalışan bir yazar.
Fakat bu sefer çeviriden mi kaynaklanıyor bilememekle birlikte bildiğini aktarma konusunda tat kaçırdığını düşünüyorum. Çünkü bir anda ortaya çıkan, matematik, felsefe gibi konularda çok terimsel ve boğucu açıklamalar yapmaya başlıyor. En kötüsü de bunların hikayaye hiç katkısı olmaması.
Cehennem tasvirini, cehennemin bir kampüse benzetilmesini ve temelde akademik bir cehennem fikrini çok çok sevdim fakat anlatımın içinde yine aradığımı bulamadım. En çok kitabın inanılmaz orijinal olan fikrinin böyle harcanmış olmasına üzüldüm. Çünkü malesef ki karakterlerin cehenneme gitme motivasyonları bile bana geçmedi.
Beklentim hem yazardan hem de konudan dolayı çok yüksekti ama maalesef aradığımı bulamadım.
Asla okunmayacak bir kitap değil fakat geriye dönüp tekrar okumak isteyeceğim bir kitap da olmadı. Ben henüz Haşhaş Savaşı serisini okumadım ama diğer tüm kitapları içinde favorim hala Babil.
Babil'i yazmış birinden böyle bir konu ile çok daha destansı bir anlatım, temellendirilmiş amaçlar, gerçek bir cehennem kurgusu (azap, iyi -kötü, cezalandırma) beklerdim açıkçası.
Yazardan hala umutluyum, yapabileceklerini gördüğüm için gelecek kitaplarını da muhtemelen okurum
Bu kitap hakkında hissettiklerimi özetleyen cümle ne olurdu diye düşündüm de;
kısaca "Canımı acıttı." diyebilirim.
Öfkelendim, üzüldüm, söylendim ama en nihayetinde gerçekten canımı acıttı.
Çünkü döneme has küçük detayları kaldırınca görüyorsunuz ki kadının toplumdaki yeri çok da değişmemiş aslında.
Şu an bazı şeyler bu kadar "acımasız değilmiş gibi görünsede" birçok şey şekil değiştirerek devam ediyor. Hatta kötüye giden şeyler bile var...
Evli çiftimiz Mazhar ve Nazan'ın başı Mazhar'ın annesi Hatice ile dertte.
Hatice; manipülatif, çıkarcı, ahlaksız, kendini doğurduğu çocuğun sahibi sanan, (çünkü karakterimiz en az 100 kere ben onu 9 ay karnımda taşıdım diyor.) çocuğunun bireyliğini asla kabul edememiş bencil bir kadın.
Mazhar ise; annesinin etrafına oluşturduğu çemberin dışına çıkamayan, kararlarındaki özgünlüğü tamamen yitirmiş biri. Ama aynı zamanda soyuna da çekmiş. Onun da sebebini okuyup görmeniz gerekiyor.
Nazan da olağanca saflığıyla kitabın içinde oradan oraya sürükleniyor. Ve tam anlamıyla onu kitaptan söküp almak istedim. Çünkü biraz Yeşilçam filmi izlediyseniz nasıl biteceğini tahmin etmemeniz imkansız. Nitekim yanılmadım da
Okuduğuma asla pişman değilim.
Bir amacı olan, toplumsal olayları dert edinen, ders niteliğinde yazılmış kitapları okumayı seviyorum.
Sizi çileden çıkaracak ama Orhan Kemal'in müthiş öyküleme yeteneği ile çizdiği bu Türkiye portresinin de size güzel bir okuma deneyimi sunacağına eminim. En azından benim için öyle oldu.
Uzun zamandır ana karakterinden bu kadar nefret ettiğim, hiçbir şekilde empati kuramadığım bir kitap okudum mu inanın hatırlamıyorum.
Dur artık kadın dur!!! diyorsunuz ama durmuyor. Bir noktada
Marie Lu; bir zamanlar en sevdiğim kitapları yazmış olan bir yazar. Bu sebeple bu kitabını diğerleri kadar sevmediğimi belirtmek isterim fakat bunun en büyük sebebinin yazardan beklentimin yüksek olması.
Kendisi farklı bir tür denemiş görece başarılı da olmuş ama biz inanılmaz kitaplar yazdığına şahit olduğumuz için bu kitap bana "çokça maddi kaygılı" geldi.
Kısaca konudan bahsedeyim; dünyaca ünlü popstarımız Winter ile bir casus olan Sydney'in yolları gizli bir görevde kesişiyor. İkilinin başına gelmeyen kalmıyor ve bu operasyon tahmin edeceğiniz üzere onları yakınlaştırıyor.
Olaylar çok tahmin edilebilir olsa da oldukça heyecanlı ilerledi. Benim beklentimin altında kalan kısım ikili arasındaki duyguların temelsizliğiydi. "Yani bu kadar ne yaşadınınız ki??" diye sorguladım.
En çok beğendiğim kısım ise Lu'nun karakter yaratma becerisi.
Psikolojik sorunlarıyla, hasarlarıyla, aksak ve güçlü yönleriyle çok özgün ve akılda kalıcı karakterler yaratıyor.
Kitabın devamı da gelecekmiş. Neler olacağını merak ediyorum ve muhtemelen okurum. Ama ne olur devamı gelsin kıvamında da değilim açıkçası.
