Kalbiniz, hayatınızda her gün gerçekleşen mucizelere meraklı olabilseydi, tıpkı sevinçleriniz gibi kabul ederdiniz, kalbinizden geçip giden mevsimleri de. Ve kaderinizin getirdiği kışları huzur içinde izlerdiniz.
Gündüzlerinizin tasasız, gecelerinizin noksansız ve üzüntüsüz geçtiğinde değil, tam tersine, bunlar hayatınızı çevrelediğinde ve her birinin üstesinden, çıplak ve zincirlerinizden kurtulmuş bir şekilde geldiğinizde özgür kalırsınız.
Bir Afrika kabilesinde şöyle bir söz vardır: "Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar." Yani bugün dünyayı yakanlar, aslında zamanında ihtiyacı olan sevgiyi alamayan çocuklardır. Başka bir şey değil...