Oysa düşünceler kesinlikle istikrarsızdir.Yanlis kullanilabilmekle kalmaz, yanlış kullanılmaya davetiye çıkartırlar.Ve düşünce ne kadar iyi olursa buharlasabilme özelliği o kadar çok olur. Nedeni yalnızca iyi düşüncelerin dogmalaşmasıdır.İşte bu süreç sayesinde yeni,teşvik edici,insanlık adına yararlı bir düşünce, ölümcül olan robot dogmaya dönüşür...Sorun düşünceyi başlatan ya da geliştirende değil, ikinci düzeyde başlar. Düşüncenin cazibesine kapılan, benimseyen son tırnakları da kırılana dek ona asılan, onu ortaya çıktığı ruh halinde barındıracak genel bakıştan, esneklikten, düş gücünden en önemlisi mizah duygusundan şaşmaz biçimde yoksun insanlarla başlar. Düşünceler ustalar, dogma ise müritler tarafından oluşturulur....İyi bir düşünce sıradan dar görüşün filtresinden gecirilince öte taraftan ölçü ve değer açısından azalmış olarak çıkmakla kalmaz yeni dogmatik bicimlenimiyle başlangıçta niyetlenilenin tersi etkiler üretir...
Alışmak, boyun eğmek demektir.Bir şeye alışan ķişi her şeye alışabilir.zindana,işkenceye,çaresizliğe,ölümlere,çaresizliğe...hiçbir zaman hiçbir şeye alışmayın.