Gunes gun
@Gunes77
Lisans
Istanbul
Istanbul
18 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitap için şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki Peyami Safa müthiş gözlem yeteneğini bu romanla bir kez daha ortaya koymuş. Her bir küçük hareketin ardında saklanan ruh hallerini verirken adeta bir mizaç dedektifi gibi davranan Samim karakteriyle Safa 'nIn gözlem yeteneği doruk noktasına çıkıyor. Böyle biri hayatınızda olsaydı eğer kimse sanıyorum maskelerine çok fazla güvenip çevresinde dolaşmazdi.iste bu insanı tedirgin ediyor.
Açıkçası bu kitapla ilgili yazmak benim için zor çünkü beni bu kadar etkileyen bir romanın bana hissettirdikleri ve dusundurduklerini tam olarak anlatamayacağımi biliyorum.bir şiiri veya bir müzik eserini açıklamaya çalışmak gibi yani hep eksik ve yetersiz kalacak cümleler.
Bir Aşk romanı evet ama bunu anlatırken insan ruhunun o kadar derinine iniyor ki canınız aciyor ve insan olmaya ait sırların size hüzünle açıldığını hissediyorsunuz. Keskin bir netlikte bazı duygularınızın ve davranışlarınızin otopsisini izlemek gibi.
Puan vermedi·216 syf.··
Beğendi
·2017 134. kitabı
·9 günde okudu
·Okunma: 14 Eylül 2017 19:33
Japonlar insan değil onlar ayrı bir tür bence.uzayda farklı bir galaksiye duseceklermis yanlışlıkla bizim dünyaya düşmüşler. Onları ,cevirdikleri filmlerden hatırı sayılır sayıda izledikten sonra böyle değerlendiriyordum bu kitabı okuduktan sonra da böyle değerlendiriyorum. Gerçekten farklılar. Bazen onlara hayran oluyorum bazen de ne kadar garip ve komik bi millet olduklarını düşünüyorum.
boylesine farklı bir kültürü biraz daha yakından tanımak ve bunu yaparken de eğlenmek zaman zaman gülmek istiyorsanız bu kitabı okumalısınız.yazarin konulara yaklaşımı değerlendirme şekli ve tüm bunları verirken kullandığı dil son derece keyifli.ne diyebilirim ki okuyun ve okutun.
Puan vermedi·564 syf.··
Beğendi
·2017 133. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 05 Eylül 2017 00:55
Bilimkurgu ya da fantastik kurguya çok yakınlık duyduğumu söyleyemem pek bu yüzden kitabın baslarinda çok sıkıldığımı itiraf etmeliyim. Hatta bir ara acaba bıraksam mi diye düşündüm. Ama uzun zamandır kitap okuyamama kisirdongusunden kurtulma adına inat ettim. İyi ki de öyle yapmışım. Çünkü roman ilerledikçe beni sardı ve yapbozun parçaları gibi her şey birbirini tamamlayınca ortaya çıkan buyuk resmi sevdim.
Roman verdiği mesajla (ya da benim romandan çıkardıklarımla) beni izlediğim pek çok diziye filme belgesele okuduğum romana habere götürdü. Sonuçta anlattigi el değmemiş bi konu değildi.ama anlatırken oluşturduğu kurgunun içindeki tüm o alegorinin parlaklığı beni etkiledi.
Hani bazen bir rüya görürsün uyanırsın ve bir süre rüya sende devam eder.romanda murakami sinemada David lynch bende böyle bir etki bırakır hep.murakami yumuşak güzel yorgun ve melankolik bir rüya etkisi bırakırken lynch tam bi kabus etkisi yaratir. (Yine de neden bilmem lynch izlemeye devam ederim.)
Romanı bitireli 3 ,4 gün oldu sanırım ama bazen kendimi o romanı düşünürken buluyorum. İşte bu benim için sanat eserinde önemli bi kıstas.
Düşünüyorum:insanoğlu ne kadar karmaşık bir varlık ve kendi gizemini çözmeye nasıl da saplantılı( sanat ve bilim bunun için ortaya çıkmadı mı) ve onu iyi yapan şeyin de kötü yapan şeyin de aynı kaynaktan gelmesi nasıl bir ironi. Bu ironinin içinde insanoğlunun debelenisini izlerken bazen ona hayran kalmak bazen de ondan iğrenmek. (Tarih sayfalarına haber bultenlerine şöyle bir bakın ya da daha sağlam bir kaynak vereyim kendinize bakın ama adil olmaya çalışarak ve korkusuzca çok derinlere inerek.
I
Kitabı okuyalı yıllar oldu ama aklımda kalan çok şey var.benim gibi hafızası iyi olmayan biri için bu ilginç ama kahlonun hayati unutulacak gibi değil.bu kitapla ilgili hatırladığım en net şey şu. Eğer hayatındaki tüm bu acıları yaşamamış olsaydı dünyanın tanıdığı bi frida kahlo olmayacaktı. Resme başlaması bile bir trafik kazasına bağlı bu küçük kadın resimlerine kaynak olarak da zaten yaşadığı trajedileri kullanmış , o acılardan beslenmiş. Hayatı boyunca yaşadığı fiziksel ve ruhsal acılar sanat dünyasında adeta onu vaftiz etmiş .yaşanan acıların nasıl güçlü bir tanrısal yaratıcılığa sahip olduğunu kanıtlamak ister gibi yaşamış.
