Nina Guzgu
@Guzgu
Hayat akıp giderken avuçlarımdan, eğilip yerden toplayamıyorum parçalarımı...
Müfide İnselel, Kıraç
Psikolojik Danışman
Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik
Bakü
Rusya/ Moskova, 11 Mart 2002
9 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“…bırakın, şurada, gözlerinizin o kederli bakışı altında öleyim…”
Reklam
Nina’dan denemeler serisi:
Tarih belirsiz-2026
“Bir acı hatıra kaldı o berrak günlerden,
Saadet, hoş bir istikbal, hevesli düşler;
Gömdük hepsini el birliğiyle,
Yerin 7 kat dibine.
Alacalı bulacalı bir kederli şarkı çalıyor,
Zihnim hep olduğu gibi bulanık.
Beyaz damlalar yine de siyahın üstünde,
Ben gelemem böyle hamlelere.
Ve ağır gelir gönlümün oldukça dolu çekmecelerine…”
Nina’dan denemeler serisi~
“Kaderin aynasında, bir düşün ortasında buldum kendimi,
Geceler uykumdan uyanıp çizdim resmini,
Hüzünlü gülüşünün gölgesinde buldum saadeti,
Ve bulduğum gibi kaybettim hızlıca…
Ah, o gözlerin içinde gördüm ateşi,
Sıcak ellerinle okşadım sevgimi,
Büyüttüm içinde devleşen zehri,
Elimle dağıttım kurduğum her şeyi…”
“Sonra birdenbire Ahmet Cemil dedi ki:
— Ah, neler hissediyorum da tahlil edemiyorum… Bir şey yazmak, o duygularımın içinden bir şey çıkarmak istiyorum ama bir kere ne yazmak istediğime karar verebilsem… Şurada —beynini gösteriyordu— bir şey var, bir şey duyuyorum ama rüyalarda tutulamayan şekiller gibi parmaklarımın arasından kaçıyor. Bilir misin nasıl bir şey? Bak şu gökyüzüne, ne görüyorsun? Cam gibi bir deniz… Gözlerinle onun içine girmeye çalış, o mavilikleri yırtmak için uğraş, ne görüyorsun? Mavi… Daima mavi… Değil mi? Sonra, bak ayağımızın altındaki toprağa, ne buluyorsun? Donuk siyah bir renk… Of! O karanlık tabakaları parçalayarak içeriye bir bakış at. İn, in, ne kadar inebilmek mümkünse o kadar in, ne buluyorsun? O siyahlıklar içinde ne buluyorsun? Siyah… Daima siyah… Değil mi? İşte öyle bir şey yazmak istiyorum ki üstüne bakılsa mavi, daima mavi, altına bakılsa siyah, daima siyah… Bir şey ki mavi ve siyah olsun. Hasta mıyım? Bilemiyorum. Fakat ah! Ne yazmak istediğimi bilsem, onu şöyle karşımda şekillenmiş, resmedilmiş görmek mümkün olsa, işte o zaman zannediyorum ki artık ölebilirim, hayattan tamamen nasibini almış bir adam olarak gözlerimi kapayabilirim…”
Nina’dan denemeler serisi~
19.05.26
“Seni gördüğüm gün ışığı bulduğumu sanmıştım.
Hareleri, sonsuz sıcaklığı hissettiğimi.
Oysa hayat bana hep mezar taşları gibi soğuk ve renksiz gelirdi.
Çok kısa aydınlattı hüznü solduran gülüşün.
Ayak izlerinde çiçekler vardı, üstüne bastılar.
Ben bir kuyuydum üstümü kapattılar.
Suyum içilmez artık.
Aksini göremezsin baktığında.
Hayat bu kadar parlak ve ışıltılıyken neden yaşamadım dilediğimce,
Bu yüzden kendim gibi bir faniye bağladım renklerin varlığını,
Nihayetinde bulanık bir su birikintisinde fark ettim güzelliğimi…”
Reklam