Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
İnecek var deriz otobüs durur ineriz
Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
Beni bırak göğe bakalım
Turgut Uyar
Diyorsunuz ki insan neyin iyi neyin kötü olduğunu kendiliğinden anlayamaz, her şey çevreye bağlıdır, çevreyse insanı kemirip bitirir. Oysa ben her şeyin tesadüflere bağlı olduğunu düşünüyorum.
Açar,
Kan kırmızı yediverenler
Ve kar yağar bir yandan,
Savrulur karacadağ,
Savrulur zozan...
Bak, bıyığım, buz tuttu,
Üşüyorum da
Zemheri de uzadıkça uzadı,
Seni, baharmışın gibi düşünüyorum,
Seni, Diyarbekir gibi,
Nelere , nelere baskın gelmez ki
Seni düşünmenin tadı...
Nitekim çok seviyorsun; inanç da daha büyük bir sevgidir ancak : Daha çok sevmelisin, o zaman sevgin inanca dönüşür . İnsan bir kadını severse , o kadın doğrudan doğruya yeryüzünün en iyi kadını olur. Herkes en iyi kadını sever, bu inançtır işte. İnancı olmayan kişi sevemez: Bugün bir kadını sever , önümüzdeki yıl bir başkasını. Böyle adamlar, ruhça kısır bir yaşamı sürdüren serserilerdir- iyi bir şey değil bu.
Gövde ruhun buyruklarına koşan uysal bir köpek olmalıdır, ama biz - biz nasıl yaşıyoruz ? Gövde köpürüp ayaklanıyor , ruh ise içler acısı bir durumda , ister istemez onun ardından gidiyor.”