Merhaba :) Buraya bir kitaba yorum yazmak için kaydoldum ama güzel bir yer gibi. Bu sene LGS' ye hazırlanacağım için aktif olamayabilirim. Zaten burası aktif olmayı gerektirmiyor, kitap okumak yeter. Ve bunu bırakmayacağıma eminim.
Wattpad' de okurken kitap olacağını öğrendiğim serinin son kitabını okumuş olmak gururlu, Gümüş Yürek serisinin bitmiş olması ise aşırı buruk hissettiriyor. Zaten bu histen korktuğum için satışa çıkarılır çıkarılmaz almış olmama rağmen bu zamana kadar bekletmiştim. Onlara istediğim zaman geri dönebilecek olmamın verdiği güven ve kitapla ilgili her şeyin bitmiş olmasının getirdiği tamamlanmışlık hissi de yadsınacak gibi değil. Sadece 5 sayfa içinde gururdan hüzüne, hüzünden sevince her duyguyu hissettiğim de ayrı bir gerçek. Hani anlatılmaz yaşanır diye bir söz var ya. Tam olarak o işte. Çırpıkanatların evinde, şöminenin yanıbaşında, sırtımda incecik bir pelerinle, daha yeni pişmiş dumanı üstünde ekmekleri yiyen Sorin ve Lumi' ye kitap okusam bugüne kadar hiç olmadığım kadar evimde olacakmışım; bu evrene geri dönsem evine geri dönme hissini iliklerime kadar yaşayacakmışım gibi geliyor.
Sevgili Fellowship, birbirimizi tanımıyor olsak da benim hissettiklerimi sizin de hissettiğinizi düşünüyorum. Hanginizle tanışırsam tanışayım seveceğimden ve anlaşacağımdan ise eminim, bir sonraki D. N. Archeron hikayesinde buluşalım. Yol bizden yana olsun. <3D. N. ArcheronDamla N. Archeron , Damla' m, YouTube kanalında paylaştığın yazarlık belgeselinde Gümüş Yürek 3 'ün beğendiğimiz, kendimize bir şeyler katabileceğimiz, altını çizebileceğimiz cümlelere sahip, hayatımızın bir noktasına dokunabilecek bir kitap olmasını istediğini söylemiştin ya bunun gerçekleştiğini bilmeni istiyorum. Gümüş Yürek serisi en sevdiğim seri, Gümüş Yürek 1 kitap günlüğüme birden fazla alıntısını yazdığım ve neredeyse yarısını çizdiğim ilk kitap oldu; kardeş sevgisini Marlo' dan, dostluğu Zaina' dan, gerçek sevgiyi Nos' tan, vazgeçmemeyi ve merhametin bir zayıflık olmadığını Eira' dan öğrendim. Tam da bu yüzden
"Sen benim arkadaşımsın," dedim. Bir damla yaş yanağıma çok hızlı düştü ve kaybolup gitti. "Sana sarılsam çok acayip kaçar mı şimdi?"
Bast şefkate alışık değildi. Belki arkadaşının olmasına bile alışık değildi. Ve belki de tam da bu yüzden kollarını bedenime sımsıkı sardı.