Bir duygu oluşuyor, bir hal. Ve uygun koşullar oluştuğunda onu anlamlı kılmak için bir insana bağlıyorsun. Sonra sanıyorsun ki o duygu, o insanla ilgili. Hayır, her şey seninle ilgili. Acın, sevincin, hüznün; hepsi seninle ilgili.
Ya hayatta kalabilmek için alçak düzene ayak uyduracak ya da benlik saygını korumak uğruna aç kalacaksın. Bu, günümüzde onurlu bir insanın yaşadığı en büyük çelişkidir.
Bağ kurmak sorumluluk almaktır. Sorumluluk almak; ilgilenmek, zaman ayırmak, önemsemek, değer vermek demektir. İncitmemek için özen göstermektir. Bir insanla, bir çiçekle ya da bir hayvanla; fark etmez. Sorumluluk yoksa gerçek bir bağ yoktur.
Hafifleştiren ilişki, kendi ayakları üzerinde duran iki kişinin yan yana yürümesidir. Kültürümüzde ise insan ilişkileri ağır bir yüktür. Çünkü herkes birbirine yaslanmak ister. Yaralarını birbiriyle onarmak ister. Beklenti yüksektir ve hayal kırıklığı kaçınılmazdır.
