HS
@HS_01
Bu hayat bana, birçok insanın sadece laf olsun diye yaşadığını öğretti..
Benim olayım şiir..
Türkçe Öğretmeni Adayı
Lisans
246 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Karanlık ( kalemimden )Şiir
Göğsüm sıkışıyor
Dünyanın bütün yalnızlıkları ruhumda
Geceyle birleşen dertlerim,
Bir dağ gibi çöküyor üzerime.
Nefes almak acıyı içime çekmek gibi,
Çektikçe büyüyor dertlerim,
Ciğerlerimi yakıyor gecenin ve dertlerin buğusu,
İşkenceye dönüşüyor yaşamak.
Bazen eskiyi özlüyorum yerli yersiz,
Olmadık bir an da çocukluğum geliyor aklıma,
Canımı sıkan şeylerin insanlar olmadığı zamanları,
Karanlıkta kalmanın korkunç olduğu zamanları...
Ama ne yaparsın insan bu işte büyüyor,
Dertleri de büyüyor yıllar geçtikçe,
Korkuları sığındıkları oluyor,
Insanlardan kaçıp, karanlığa sığındığımda anladım.
Ama anladığım bir şey daha var şüphesiz,
İnsanlar kadar kötü olmadı hiçbir zaman karanlık..
Uzun zamandan beridir gerçek hayatın başlamak üzere olduğu izlenimine kapılmıştım. Fakat her zaman yolumun üzerine bir engel, öncelikle erişilmesi gereken bir şey, bitmemiş bir iş, hizmet edilecek zaman, ödenecek bir borç oldu. Sonra hayat başlayacaktı. Sonunda anladım ki bu engeller benim hayatımdı.
Alfred D. Souza