Onaylanma isteğimiz, dışarıyı fazla önemsememiz, kendimizi ifade etmeyi erteleyerek, başkalarının ifade ettikleriyle hayatımıza yön vermemizdir. Bu durumda alttan alan, kendini ve hayat amacını erteleyen oluruz.
Ağzımızdan çıkanı duymayız. Hem nasıl duyalım ki! Başkalarını dinlemekten kıstığımız kalbin sesi sessizlik ve dinginlik ister duyabilmek için. Ve yükselen zihin ve onun yaptığı hesapların sesi…İçten geleni duymaz oluveririz.