İstirahatteyiz; bir rüyanın bile var gücü uykuyu zehirlemeye.
Kalkıyoruz; bir başıboş düşünce bile yetiyor günü mundar etmeye.
Hissediyor, tasarlıyor, akıl ediyoruz; ya var halimiz ağlamaya ya da gülmeye
Ya sarılıyoruz iptilası olduğumuz kedere ya da atıyoruz kaygılarımızı bir kenara;
Değişen bir şey yok: ister kederden ister keyfi,
Ayrılık yolu serbest hala.
Olamaz dünü insanın asla yarını gibi;
Değişkenlikten başka geriye bir şey kalmaya!..