Habibe ASLAN

İstemediğim herşeyin yerini hayatla doldurmak istiyordum. Yüzyıllık bir ömrü tüketerek yaşamaktansa, bir günlük bir ömrü kıpırdayışlarımla bereketlendirmek istiyordum. Ne istediğimi çok iyi biliyordum. İki cümle ile bunları ifade etmeye çalışıyordum: "Koskoca hayatımı kibrit kutusuna sıkıştırmayın. Ben engelli değilim sadece yürüyemiyorum."
Reklam
Aşkın gözden dile, dilden ele inmemiş hali güzeldi.
Engelsiz olan kalbimin sakin sakin kıpırdamasına engel neydi ki?
Baharı beklemek umuttu, baharı beklemek sevinçti ve baharı beklemek kalbimden hayatın içine taşıyan en çocuksu coşkumdu.
Mutlak Hikmet sahibi beni böyle şekillendirmişti. Hikmet sahibinin verdiği şekilde Hikmet olmaz mıydı? Hayatın tam ortasında ben de vardım. Şeklim ile bana biçilmiş bu rolü iyi oynamalıydım.
Reklam