Seni bir bebeği büyütür gibi sevmek isterim. İlk ayakta duruşlarını görmek, tökezlediğinde kalkmanı, ilk adımları atmanı tekrar tekrar izlemek isterdim. Gençlik çağına gelmiş gibi isyanlarını duymak, o bocalamara şahit olmak, bazen hedef olmak bazen gömülüp ağlanan yastık olmak. Artık ben oldum dediğin zamanlarda aslında olmadığını yüzüne çarpan hayata attığın bakışı görebilmek. "Gitmiyor artık hayat" düşüncesini ellerimle dağıtmak isterdim. Mesela en çok beni sev istemezdim, kendini sev isterdim. Ah ben sadece seni görebilmek isterdim, düşüncelerini okuyabilmek, bir hayatı baştan sona izleyebilmek.