M. Kemal Sayar ın “Ölümden Önce Bir Hayat Vardır” kitabını bitirdim. Bu kitap bana sadece hayatı değil, hayatın içindeki durakları, karşılaşmaları ve anlamları yeniden düşündürdü. Sayfalar ilerledikçe insanın kendine dönmekten başka çaresi olmadığını fark ediyorsun.
Kitapta geçen bir alıntı (s-109) özellikle kalbime dokundu:
“Bazı karşılaşmalar için Allah’a şükredersiniz; o insanı yolunuza çıkardığı ve size bir süreliğine yoldaş kıldığı için nimetin sahibine hamd edersiniz.” Bu satırları okurken aklıma tek bir kişi geldi. Bu kitabı bana hediye eden, varlığıyla bazı yolları daha anlamlı kılan o güzel insan…
Helimee
Belki uzun cümleler kurmaya gerek yok ama şunu biliyorum:
Bazı insanlar gerçekten bir “karşılaşma” değil, bir lütuftur. Bu kitap bana hayatı anlatırken, sen bana o hayatın içindeki anlamı hatırlattın.
Teşekkür ederim :)
Herkese iyi okumalar .
İzdiham 54 …
Bir dergi değil de, sanki geçmişimin sayfalarını çevirdim. Her yazıda kendimden bir iz, her satırda unuttuğumu sandığım bir duygu vardı. En çok da acıtan anılarım çıktı karşıma. Ama garip bir şekilde… iyi geldi.
Helimee bu dergiyle tanıştırdığın için teşekkür borçluyum. Çünkü bu sadece bir dergi değil, beni bana hatırlatan bir yolculuk oldu..
“Bazen kaderimizi belirleyen tesadüfler, aslında bizim yaşamak istediğimiz olaylar dizimidir. İyi ki sana rastlamışımla hep seni arıyordum arasında geçen diyalogdur. Neyi kaybettiğini bulunca hatırlamak.”