Şöyle ki, “nutk” harflerin çıkış yerlerinden meydana gelen ses [yani konuşma] değildir, aksine o, anlayıştır, idraktir ve şeylerin hakikatinin künhüne varmaktır.
Ve onun daimîliğini, yani nefs var oldukça bilginin neticeleriyle birlikte sürekli olduğunu düşünsün. Bu, güneşin varlığıyla onun ışığının varlığının devam etmesi gibidir, hatta böylece kişi ebedî hoşnutluk ile baki olmaya ve sonsuz afiyetteki bir hayatın sürekliliğine nail olur.
Onun -hatırlama- hıfzetmeden daha özel olması ise şundan dolayıdır: İdrak edilen sûretlerin zaptedilmesi, onların genel anlamda bilinmesi mesabesindedir, geri getirilmeleri de daha ayrıntılı olarak onlarla amel edilmesi mesabesindedir.