Aşk her şeyden evvel hissi bir alışkanlıktır. Gözleriniz belli bir güzelin yüzüne alışır; muhayyelemiz belli bir hava içinde sarılı kalır; kalbimiz yanlız bir sesin, bir ismin tiryakisi olur ve bunu değiştirmek zorunluluğu başgösterince insan kendini çırılçıplak soyulup evinden sakağa atılmış, kimsesiz, avare yaşamağa mahkum olmuş hisseder.