Hande Özyurt
@HandeOzyurt
80 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Yeryüzündeki hiçbir canlı ailesini, yaşadığı coğrafyayı, konuşacağı dili, rızkını vb. kendisi belirlemiyor. Bunun sonucunda da Allah'ın kendisine akıl bahşettiği insanlar olarak idrak etmeliyiz ki, kendi tercihimiz doğrultusunda yaşamadığımız bu hayatı, başka insanlarında seçmediği yaşam koşulları yüzünden onları yargılayacak kişi biz değiliz. Gerçek akıl sahipleri bu idrak kapasitesine ulaşıp, bunun neticesinde davranışlarına yön vermelidir.
Savaşın, yoksulluğun, açlığın, ölümün, binbir eziyetin ortasında olan insanları hor görmek, elinde imkan varken bu imkanı yerinde kullanmamak hangi akıl sahibinin yapabileceği bir iştir?
Bu romanda K.Hosseini sürükleyici bir biçimde, bu zorlukların içinde 'mücadele etmek zorunda olan' insanların yaşamını çok doğru bir biçimde ele almış.
Günümüzde bu zor koşullar aslında hala devam etmekte. Zulüm etkisini hiç yitirmiyor. Bizler, sadece zulüm edeni görüp korkuyor ve genelleme yaparak masum insanlara el uzatmaktan aciz kalıyoruz.
Gereğini layığıyla ve zamanında yapsaydık daha yaşanabilir bir dünya üzerinde var olmaz mıydık?
Enine boyuna tartmadan kısa yoldan yapmaya alışık olduğumuz bir eylem: suçlamak. Suçladığımız masum Meryem'in babası Celil çok doğru demiş:
-Belki de yüreksizlerin asıl cezası budur: gerçeği, iş işten geçtikten sonra, artık yapılabilecek hiçbir şey kalmadığında görmek, anlamak.”
Tüm mesele de bu değil mi?
...
İlk sayfasından son sayfasına kadar soluksuz okuduğum bir roman...
Anne ve babasının kendi önceliklerinden vazgeçmemesinin ve duygusal olgunluğa erişememenin kurbanı olmuş bir çocuğun hikayesi...
Benlik arayışının derinliklerinde, en derininde, kapkaranlık bir yerde yapayalnız kalmış.
Profesyonel bir terapist ve mesleğini duyarlılıkla icra eden öğretmenleri sayesinde karanlığına ışık tutulmuş. Işıkla ilk defa tanıştığı için ışıklı yoldan korksa da cesur olmuş Dibs. Cesaret yolculuğunun hikayesi, kayıtlara geçmiş ve bizlere ulaşmış.
Dilerim daha çok eğitimci, anne-baba hatta tüm insanlığa ulaşır bu kitap.
Hayatımıza dokunup, bizi eğiten ve geliştiren Dibs'e teşekkürler...
"Hoşça kal tüm bu güzel kitaplarla dolu olan sevgili oda. Hoşça kal sevgili masa. Hoşça kal gökyüzünü gösteren pencere. Hoşça kalın kartlar. Hoşça kal muhteşem oyun odasının sevgili hanımı."
"Dediğin gibi, istediğin gibi. Dediğim gibi, istediğim gibi. Dediğimiz gibi, istediğimiz gibi."
aslında körlük, umudun tükendiği bir dünyada yaşamaktı.Edebiyat
2020 yılından beri tüm dünyayı etkisi altına alan covid salgını gibi-hatta belkide daha kötüsü- bir durumla karşı karşıya kalan insanların yaşadıkları, film sahnesi gibi etkileyici bir anlatımla satırlara dökülmüş.
Bir salgının toplumsal hayatı nasıl sekteye uğrattığını, alışılmış olan her şeyin ulaşılmaz olduğu durumda ortaya çıkabilecek sonuçların, hatta belkide bugün selam vermekten kacinip yüz çevirdiğimiz tek bir insana zor zamanda nasıl en değerli nimet gözüyle bakabilecegimizi ve okurken kendi kendime daha birçok soru işareti ve çıkarımda bulunduğum nice şeyi bu kitapla beraber yaşamış oldum.
Felaketler hiçbir zaman din,dil,ırk,cinsiyet ayırt etmez.
Öyle bir an gelir ki tek bir etki tüm dünyamızı alt üst etmeye yetmiş..
Kitabı okurken beynimde hep bir film sahnesi döndü durdu.
Kesinlikle almış olduğu ödülleri anlatım tarzıyla elde ettiğine inanıyorum ve tabii ki kitabın baskahramani olan doktorun karısı sayesinde:)
Seneler öncesinde bir kitabını ve gazetedeki yazılarını okumuştum. Alışılmışın dışında olan yazı tarzi, okudukça guldurmesi, başka açıdan baktırmasi beğenimi almıştı.
Bu kitabı da uzun aradan sonra madem yine yazdı, farklılık olsun, hep Türk edebiyatı ve Dünya klasiği mi okuyacağım dedim.
Sipariş ettiğim altı adet kitabı kutusuyla birlikte kitaplığa kaldırdım ve heyecanla bu kitabı elime aldım.
Üzülerek söylüyorum ki sonu hüsran...
Evet, kendi gördüğünü, tespitini, değerlendirmesini yazar hep ama bu asla olmamış.
10 sayfa zor okudum. Cümleler cok havada kalmış. Lay lay lom edası var ve beni çok baydı.
Aldığım kitaplar böyle çıkınca inanılmaz üzülüyorum...
Kitabın her yaprağına üzülerek dokunuyorum ve vedalasiyorum...
Ne güzel bir kavram ve ne güzel bir yaşayış şeklidir; irade...Edebiyat
Çocukken öksüz ve yetim kalıp akraba himayesine verilen, izdirap dolu geçen zamanın sonunda yatılı okula gönderilen ve eğitim hayatının bitimine kadar sevgi, saygı, aile yaşamı nedir tatmadan geçen bir hayat hikayesi gibi duran ama sonrasında bu acı yaşamın izlerinin nasıl bir psikoloji ve karaktere dönüşüp bu sancılı günlerin ardından yoğrulmuş kişiliğinin hangi kararlar alıp nasıl bir hayat yolunda ilerlediğinin hikayesi.
Bu hikayeyi eşsiz yapan ise; yazarın içten, tutarlı, abartısız, sade dilinin yanında, ne yaşarsa yaşasın, karşısına onu yanıltabilecek ne çıkarsa çıksın kendi mantığına göre kararlar alması. Geçmişini ve hayatin ona öğrettiklerini hicbir zaman unutmamış. Kim ne derse desin, kim onu soyutlarsa soyutlasin, insan içinde yadırganan, farklı, anlaşılmaz bir kadın olarak kalsa bile o kendi bildiğinden ve 'kendi doğrularından' vazgeçmiyor.
Özetle bu kitapta, bir kadının irade dolu yaşam mücadelesi var. Boyun eğmeyişi var. Zorluklara rağmen tertemiz ve güçlü kalışı var.