Hande Ustamahmut
@HandeUstamahmut
X: Hande Ustamahmut/Instagram:Hande Ustamahmut/ *Paylaştığım alıntılardaki her görüş, onayladığım anlamına gelmez.*
Sosyolog/Köşe Yazarı/Eğitimci
Yüksek lisans/Doktora
İstanbul
İstanbul
23 okur puanıHaziran 2023 tarihinde katıldı
Fransız postyapıcalcı filozoflar, farklı rotalar ve araçlar aracılığıyla
aynı sömürgeleşme sonrası amacın peşine düşmüştür. Bu düşünürler sömürgeciliğin, Auschwitz’in, Hiroşima’nın ve Gulag’ın ardından -ki modern tarihin dehşetlerinden sadece bazılarıdır bunlar- biz Avrupalıların, dünyanın ahlak bekçisi ve insan evriminin itici gücü
olarak konumlandırarak geliştirdiği Avrupa’nın kadiri mutlaklık
sanrısını eleştirmesi gerektiğini iddia etmektedir. Bu yüzden, “insanerkeğin” ölümünü ilan eden 1970’lerin felsefi nesli, terimlerin pek
çok farklı kombinasyonu üzerinden sömürgecilik sonrası ve hümanizm sonrası geleneğe aittir. (Braidotti)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hümanizm karşıtlığı, sonraları dünyaca meşhur “postyapısalcı
nesil” olarak anılacak kuşağın isyankar çığlığı olarak ortaya çıkmıştır. Aslında bunlar her şeyden önce post-komünisttir. Diyalektik
karşıtlığa dayalı düşünceden uzaklaşmış ve insan öznelliğine dair değişen anlayışlarla başa çıkmak üzere üçüncü bir yol geliştirmişlerdir.
Michel Foucault çığır açan hümanizm eleştirisi Kelimeler ve Şeyleri
(1970) yayımladığında, “insan” fikrinin -eğer gerçekten bir şeye tekabül ediyorsa- ne olduğu sorusu zamanın radikal söylemlerinde dolaşıma sokulmuş ve bir dizi siyasi grubun hümanizm karşıtı gündemini oluşturmuştur. Foucault’nun ilan ettiği “insanerkeğin ölümü”,
ikili karşıtlıkların ötesine geçen ve siyasi yelpazenin farklı kutuplarıyla kesişen epistemolojik ve ahlaki bir krizi ifade etmektedir. (Braidotti)
1960’lar ve 70’ler boyunca dönemin yeni
toplumsal hareketleri ve gençlik kültürleri, aktivist bir hümanizm
karşıtlığı geliştirmişti: feminizm, sömürgeleşme ve ırkçılık karşıtlığı, nükleere karşı mücadele ve pasifist hareketler... Kronolojik olarak baby boomers tabir edilen neslin kültürel ve toplumsal siyasetle
ilişki hâlinde bulunduğu bu toplumsal hareketler, radikal bir siyaset,
toplumsal kuramlar ve yeni epistemolojiler üretmişti. Bu hareketler
Batı demokrasisi, liberal bireycilik ve herkes için sağlandığı iddia
edilen özgürlüğe dayalı Soğuk Savaş belagatinin yavanlığına meydan
okumuştu.(Braidotti)
Giddens’a göre politikanın bu biçimini olanaklı kılan iki tamamlayıcı
süreç vardır. Birincisi, bedenle benlik giderek daha fazla esnek ve
değiştirilebilir olarak görülmeye başlanmış, bunlar aynı zamanda bilginin
biçimleniş süreçlerine de tabi olmuşlardır. Beden artık değişmez bir
fizyolojik-biyolojik varlık olarak görülemez; aksine düşünümsel
modernlik projesiyle ilişkisi içinde düşünülür. Gelenek sonrası toplumda
bireysel beden, toplumsal kimliğin şekillenişi için merkezi bir referans
noktasıdır. Giddens’a göre giderek daha fazla ulaşılabilen biyoteknolojik
ve tıbbi müdahaleler “doğanın sonu”na hem neden olmakta hem de
bunda belirleyici bir rol üstlenmektedir. Doğa artık kaderimiz değildir. Giddens, bir zamanlar kader olarak görülenleri artık olanaklı pek çok farklı seçenek konusunda karar almanın kaçınılmazlığı ve müdahale ile dönüşüm alanı olarak görür. (Lemke- Biyopolitika)
Modernitenin vadettiği müreffeh gelecek gökdelenden pençeleriyle, çelikten dişleriyle damarlarımızdan kanımıza karışıyor…Gölgesine girenleri teker teker küçültüyor… Onları serseri bir varoluşla yeniden kurguluyor! (Hande Ustamahmut)-Yazının devamı, medyasiyaset.com’da👈🏽