Hande Uluçınar
@HandeZeynep
Okuduğumuz kitapları yorumladığımız podcast kanalımız için; open.spotify.com/show/1yHG6Xih5F...
Sosyoloji
Abu Dhabi
211 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
‘İnsanların yaşıyla her zaman sorunum olmuştur. Zamanın sadece geçtiğini, durmadığını unutuyorum, insan ancak sonradan, bıraktığı izlerden anlıyor zamanı.’
.
Jean-Louis Fournier bu sefer annesini anlatıyor. Alkolik babası ile evliliklerini, nasıl bir anne olduğunu, nelerden hoşlanıp nelerden çekindiğini. Her zamanki gibi kemiksiz bir anlatımla.
Marie-Thérèse’nin (yazarın annesi) yaşadığı tüm zorluklara rağmen sanattan, kitaplardan kopmaması ise en etkilendiğim yanı oldu.
.
Bir alıntı daha:
‘Annemden hiç bahsetmedim. Mercek altına almadığım tek kişi o. Peki neden şimdi? Çünkü yaşlandım. Gangsterler son vurgunlarının ardından daima annelerine sığınırlar.’
Galiba çoğumuz öyleyiz, dayanamadığımız-artık yükleri taşıyamadığımız noktada ağzımızdan aynı kelime dökülüyor: Anne!
.
Aysel Bora çevirisiyle ~
Hülya merhaba , Beste Kadıoğlu kişi birebir senin yorumunu kopyalamış.
Reklam
Kahve hazırlamak beni belli bir noktaya kadar yaşamsal faaliyetlerine devam eden biri yapıyordu. Gece dağılan parçalarımı bir araya getirip sıkıca yapıştırıyordu sanki. Bir süreliğine. Bunu sağlayanın kafein değil, kahve içen biri değildim hiç, bir makinenin düğmesine basmak, orada yanan kırmızı ışığı görmek, bir şeyleri çalıştırmak, bir şeyleri fokurdatmak, kahve partiküllerinin çözünüp karıştığı sıcak suyu bir bardağa doldurmak gibi sıradan bir eylemde bulunmak olduğunu biliyordum. Kahve yapmak bana hâla dünyaya etki ettiğimi hatırlatıyordu. Dokunduğum bir şeyi değiştirebildiğimi, yok olmadığımı, yeryüzünden gidenin ben olmadığımı, yaşamımın sürdüğünü anlatıyordu.
Babamdan sonraki günlerimin özeti sanırım bu satırlar. Ve tam bu halimi gören eşimin bana uzun süredir istediğim çekirdek öğütücüyü alıp rutinime dönmek için yardımcı olmaya çalışması, üzerine pandemi…ne günler geçti ahh!
Esra Alabaş
, bir kitabı yarım bıraktı
Aa gerçekten mi
Yok ya bitireli çok oldu ama listemde 2 farklı basımdan varmış, silme seçeneği yok sanırım ben de listeden çıksın diye yarım bıraktımı işaretledim 😊
Sonunu beğenmediğiniz, sonu için bir kitaptan nefret ettiğiniz hatta elinize kalem alıp o sonu karaladığınız oldu mu hiç?
Enigma’da bunları hisseden bir adam var : Joaquim. Kendi kendine bir isim de takıyor rahatsızlığına: Enigma Sendromu.
Sonrasında üç kişi daha çıkıyor yoluna: Naoki, Zoe ve Ricardo. Onlar, Yatak Odası Filozofları. Edebiyata olan tutkuları bir arada tutuyor onları. Ve başlangıçların her daim içinde son da barındırdığını biliyorlar…
.
Antony Casas Ros, dört karakteri ayrı ayrı konuşturuyor, toparlıyor, yollarını hatta kaderlerini birleştiriyor. Sonunu beğenmedikleri kült eserlerin son sayfalarını değiştirme fikri doğuyor.
Güzel ve merak uyandırıcı bir konuyla başlayan Enigma benim için bazı gereksiz uzatma ve konudan sapmalar da barındırıyordu. Ya da şöyle söyleyeyim: işin dönüştüğü renk bana uygun değildi. Dört karakter de kimi yerlerde kurmaca-gerçek ikilemi yaşattı. Sonu mu? İşte yazarın kitapla ilgili sevdiğim detayı da buradaydı..
.
Yazarın kitaplığımda olan diğer bir kitabını da okuyacağım: Almodovar Teoremi.
.
Işık Ergüden çevirisi, Savaş Çekiç kapak tasarımıyla ~
Bunu uzun süredir merak ediyorum Hülya şimdi sayende ilk sıralara çıktı☺️
10/10
2020 139. kitabı
Murakami sevgim sonsuz. Kedileri çok sevdiğinden ve kitaplarında kedilere yer vermesinden kaynaklı olabilir. Tarzını seviyorum çünkü hayal gücünü kullandırıyor okurlara, olay örgüsünü düşündürmeye
Kesinlikle katılıyorum murakami kitaplarına ara vermek bitişiniz oluyor🙈