Anlamamalıydı. Sorgulamamalıydı. Bu umutsuz kayıtsızlık halini mümkün olduğunca uzun süre korumalıydı. Çok zordu. Yıpratıcıydı. Ama düşünmemek lazımdı.
Ama hayır, Ravinel sıkılmıyordu. Daha da beteriydi. Hayat canını yakıyordu. İşte tam anlamıyla buydu. Her zaman yakacağını da artık biliyordu. Çok derindi. İlacı da yoktu.