Hande
@Hande_n
25 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
"Bir şeyi bir mantığa oturtmanın nesi yanlış? Gayet makul bir savunma mekanizması bu. Hissettiğiniz üzüntünün ya da kararlarınızın arkasındaki nedenleri anlamaya çalışıyorsunuz sadece."
Biz, olduğumuz kişiyizdir; her birimiz yalpalayan bir kusur yığınıyız. Bu kusurları kucakladığımızda, kendimize nazik davrandığımızda ve insan olmanın kusurlu olmak demek olduğunu kabullendiğimizde, mükemmeliyetçiliğin üzerine koca bir balyoz indiririz. Bu dünya sizi alt etmeye çalıştığı zaman kendinize devamlı olarak öz-şefkat göstermeye çalışınız. Çünkü, reklamdaki adam veya kadın ne derse desin, o ürünü satın alsanız da, almasanız da kusurlu varlığınızı aynı şekilde sürdürürsünüz. Bu varlık yeterlidir ve yalnızca yeterli olabilir.
Araştırmalar mükemmeliyetçilik seviyesi yüksek kişilerin nadiren stresleriyle sıkıntılarını belli ettiklerini, psikolojik sorunlarıyla başa çıkmak için yardım aradıklarını ve terapiye gittiklerini gösterir. Bunun yerine sorunlarını olabildiğince derinlere gömer, onlar sanki hiç yokmuş gibi davranır ve hayatlarını kontrol altında tutmak için mükemmeliyetçiliğe daha da ağırlık verirler.
Bunun sonucunda daha da yorulur ve tükeniriz. Hayat, artık porselen kadar kırılgan hale gelen ve yapmacık bir gülümseme, sahte bir coşku ve bastırılmış bir korkudan kaynaklanan öfke kadar zayıf ve gelip geçici olan kusursuzluk maskesini sürdürmek için verilen neredeyse kahramansı bir mücadeleye dönüşür.
Her birimiz insanız ve bunu itiraf etmek istemesek de, tüm insanların hataya düşebilen, yorulup tükenebilen, kusurlu varlıklar olduğunu biliyoruz. Bu holografik gerçeklik algımızı ne kadar karıştırırsa ve en insani niteliklerimizden biri olan yanılabilirliğimizin yanı sıra Doğa Ana'nın ağır ilerleyen ritmiyle savaşmamız gerektiğinde ısrar ederse, mükemmeliyetçiliğimiz bizi bir vahanın peşinde koşturma arayışına o kadar hapseder. Bunun sonucunda da mutluluğumuz ve sağlığımız dibe vururken çaresizliğe mahkum oluruz.