Hande
@Hande_n
25 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
8/10
10 saatte okudu
·2024 16. kitabı
Sık sık hayatın bir gösteriden ibaret olduğunu düşünürüm. Bütün bunların gerçek olmadığını. Aslında sadece rol yapıyoruz, hepsi bu. Sadece sevdiğimiz birini ya da sevdiğimiz bir şeyi kaybettiğimizde oyundan çıkıyor ve bütün her şeyin, içinde bulunduğumuz bu kurgulanmış gerçekliğin ne kadar yapay olduğunu görüyoruz.
Birden, hayatın hep aynı kalmadığını ya da sonsuza dek sürmediğini, gelecek diye bir şeyin olmadığını ve yaptığımız hiçbir şeyin önem taşımadığını fark ediyoruz. Perişanlıkla bağırıp çağırıyor, sonunda kaçınılmaz olanı yapıp yeniden yemek yemeye, giyinmeye, dişlerimizi fırçalamaya başlayana dek Tanrı'ya isyan ediyoruz. Her ne kadar çılgınlık olduğunu hissetsek de birer kukla gibi hayatın rutinine geri dönüyoruz. Ardından yanılsama ağır ağır tekrar etkisini gösteriyor ve aslında bir oyunda rol aldığımızı unutuyoruz.
Bizi bu yanılsamadan uyandıracak bir sonraki trajediye dek.
"Genç ve korkuları olan biriyken, utanduğumuzda ya da gururumuz kırıldığında bir şeyler olur. Zaman durur. O anda donup kalır. Bir versiyonumuz sonsuza dek o yaşta tutsak kalır. Zihninizde hala güvensiz, hala sesini duyuramamış ve sevilmemiş korkulu bir çocuk gizleniyor. O çocuğa ne kadar hızlı ulaşır ve onunla iletişim kurmayı ne kadar çabuk öğrenirseniz hayatınızı o kadar düzene sokarsınız."
Puan vermedi·336 syf.·
2024 15. kitabı
