Kafam dağınık arkadaş,neye içtim ben?
Kimler böyle üzdü de derbeder oluverdim
Küçücük kalbime kimler gelmedi de ben bir üzüldüm durdum
Koruma iç güdüsüyle,belki fazla üstlerine gittim
Giderse gitsin! Ben artık kimsenin peşinden koşamam
Hiç kimseye kırmızı halılar serip,örtülü sofralar hazırlayamam
Kimseye özel ilgi şeklinde baş tacım yapamam
Herkes eşittir bende ,beni seven herkes birdir
Saklambaç gibiydik bazı kişilerle
Saklanıyordum arayan belli değildi
Ah şu ıssız sözlerim!
Konuşmak için konuşulmuş bir çok şey taşıyordu içinde
Kafam dağınık arkadaş,hangi kadehte ben kimi bitirdim bilmem bile..(Hande Fındık)