Esra keskin
@Harfiklimi
Umut, Allah’a dayanır.
Okuduğun her satır, düşündüğün kadar kıymetlidir.
Dünya
24 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ruhumu okşayan derin, ince bir rahmet var...
Bazen bir yorgunlukta, bazen bir gözyaşında, bazen de kimsenin bilmediği bir sıkıntıda.
Hasta olduğumda kefaret, üzüldüğümde günahlarıma temizlik...
Anlıyorum ki müminin yükü de boş değil, bekleyişi de...
Allah kulunu unutmaz. Bazen bir nimetle sevindirir, bazen bir imtihanla kendisine yaklaştırır.
Kurban…
Sadece kesilen bir hayvan değildir.
O gün aslında bir baba ile bir evladın Allah’a teslimiyeti yeniden hatırlanır…
Kurban biraz da teslim olmay,
Güvenmeyi hatırlatıyor galiba.
Allah’ı her şeyden daha çok sevmeyi...
“Allah’a ulaşan ne etleri ne kanlarıdır. O’na ulaşan sizin takvanızdır.”
(Hac 22:37)
Şu an sana “her şey yoluna girecek” tarzı cümleler kurmayacağım. Çünkü biliyorum, o zamanlar o cümleler bile bazen boş geliyor.
Direkt konuya gireyim: Sen Allah’ı hatırladığında toparlanıyorsun, unutunca dağılıyorsun. Bu kadar net.
İnsanlar değişir, ortam değişir, modun değişir… ama O değişmiyor. Bu da işin en garanti kısmı.
Görünmeyen RahmetDin
Hayat her zaman kolay değildir. İnsan bazen hiç beklemediği anda sıkıntılarla karşılaşır. İşte bu zor anlara musibet denir.İlk bakışta insana ağır gelir, kalbi daraltır. Ama aslında musibet, insan için bir duraktır; düşünmesi, kendine gelmesi ve Rabbine yönelmesi için bir fırsattır.İnsan güçlü olduğunu zanneder ama bir sıkıntı geldiğinde ne kadar aciz olduğunu anlar.Musibet herkesi aynı şekilde etkilemez. Kimisi sabreder, ders alır ve olgunlaşır. Kimisi ise isyan eder ve daha da yorulur. Bu yüzden asıl önemli olan, musibetin kendisi değil, bizim ona nasıl baktığımızdır.
Bugün “Kadınlar Günü” diye paylaşımlar yapılıyor. Her yerde kadınlara verilen değerden, özgürlükten, eşitlikten bahsediliyor.Gerçekten kadına değer veren bir dünya mı var, yoksa kadını daha çok kullanan bir düzen mi? Kadına özgürlük verdiğini söyleyen düzen, aynı kadını reklamların, vitrinlerin en güçlü malzemesi hâline getirmiş.Kadın tüketim düzeninin bir parçası hâline getirmiş.İşin ironik tarafı ise şu: Kadına değer verdiğini söyleyen bir sistem, kadının kendisini sürekli eksik hissetmesi üzerine kurulu bir düzen oluşturuyor.Sürekli kusursuz bedenlerin, kusursuz yüzlerin ve kusursuz hayatların gösterildiği bir dünya. Çünkü kadın kendini ne kadar eksik hissederse, o kadar çok tüketiyor.Sonra da yılda bir gün çıkıp “Kadınlar Günü kutlu olsun” deniliyor.
Gerçek değer; kadını vitrinlere çıkaran sistemlerde değil, onu insan olarak yücelten bir anlayışta bulunur.