Kaç ebeveyniniz olursa olsun, bence en önemlisi, yanınızdaki anne veya babanın varlığını size olumlu bir şekilde yansıtmasıdır. Ama benim birbirleriyle sürekli çatışma halinde olan iki ebeveynim vardı ve bana verdikleri tek şey, boş ve ıstıraplı kişiliğimi ortadan bölen, boş bir temeldi.
Yaşamda hüzün, acı ve üzüntü vardır ve bunların hepsi zamanında ve yerinde normaldir - hoş değil ama normaldir. Depresyon ise tamamen başka bir alanda yer alır, çünkü tam anlamıyla yoklukla ilgilidir: etkileşim yokluğu, duygu yokluğu, tepki yokluğu, ilgi yokluğu.