Hayatının sonuna gelen, gözleri kör olan ama içi aydınlanan Faust, binlerce insanın özgür ve mutlu bir şekilde çalışacağı bu topraklara bakarak hayatın gerçek anlamını çözer: "Özgürlük de hayat da her gün onu fethetmek zorunda olanlarındır."
Bu muazzam vizyon karşısında büyülenen Faust, o meşhur cümleyi kurar: "Dur ey zaman, ne güzelsin!" ve anında cansız benden yere düşer.
Anlaşma gereği Mephistopheles tam Faust’un ruhunu ele geçireceğini sanırken, gökyüzünden melekler iner. Melekler, Faust'un ruhunu şeytanın elinden kaparak göğe yükseltirler. Çünkü Faust, hayatı boyunca hatalar yapmış, günahlar işlemiş olsa da her zaman aramaya, çabalamaya ve daha iyiye ulaşmaya çalışmıştır. Goethelik anlayışa göre, sürekli çabalayan insan (ve Gretchen'in saf sevgisiyle arınan ruh) nihayetinde bağışlanır.
FaustJohann Wolfgang Von Goethe · Oda Yayınları · 201216,8bin okunma