Peygamberler bu dünyadan göçerken evlâtlarına şunu sormuşlardı: 'Benden sonra kime kulluk edeceksiniz?' (Bakara suresi, 133. ayet). O peygamler öyle evlât istiyorlardı ki; onlar yalnızken bile yapacakları işlerde daima Allah (CC) rızasını gözetsinler. Onlar İslâm sancağını kendi evlâtlarının taşımasını istedikleri için son nefeste bile üzerlerine düşen görevi yerine getirme telaşında olmuşlardır.
Ancak şimdi ebeveynler çocuklarına, evlerinde yoğun bir inanç gündemi olmadan Allah'ı (CC) öğreteceklerini sanıyor, çocuğun kalbindeki Allah (CC) inancının yeterli olgunluğa erişip erişmediğini kontrol etmeyi ihmal ediyorlar. Çoğunun yapılacak işleri nedeniyle gözleri çocuklarını göremiyor bile.