Kış gelip de şarkı susunca, çökünce karanlık sonunda;
Çıplak dal kırılıp, işler bitip, ışık solduğunda;
Ararım seni, beklerim seni, yollarımız rastlaşana dek yeniden:
Düşeriz yollara birlikte, acı yağmur yağarken!
“ Yol karardığında yolunu ayırana dost denmez.” dedi Gimli.
“Belki” dedi Elrond, “lâkin gecenin çöktüğünü görmemiş olan, karanlıkta yürümeye aht etmemeli.”
“Yine de, ağızdan çıkmış yemin titreyen yüreğe güç verebilir,” dedi Gimli
“Ya da çökertebilir o yüreği,” dedi Elrond.