Hatice Feyza Çelik
@Haticefeyzaa
Özel Eğitim Öğretmenliği 2/4
İzmir
92 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Bu kitap hakkında hiç iyi şeyler duymadığım için büyük önyargılarla başlamıştım. Ama iyi ki de okumuşum dediğim bir eser oldu. Şiddet sahnelerine aldırmayıp ana mevzuya odaklandığımızda çok ince mesajlar verdiğini görüyoruz... Tanrı'nın insanlara özgür irade vermesi ve insanın iyi veya kötü arasından tercih yapmasının sonucu olarak ödediği bedelden dolayı yaratıcıyı suçlaması beni düşündüren bir konuydu. Kitabı okuduktan sonra aklımda dönen düşünceler şunlar oldu. Önemli olan insanın tercih etme hakkı olmadan zorla iyi olması değil, kötülük yapma imkanı varken iyiliği tercih etmesidir. Yaratıcının gözünde de insanı meleklerden ayıran en önemli haslet bu değil midir zaten?
Varoluşsal sancıları Tolstoy'un kaleminden okumak benim için bir zevkti. Her şeyi o kadar yalın, o kadar sade anlatmış ki bu konulara ilgisi olmayan biri bile durup düşünmeden edemez. İnsanın niçin Dünya'ya geldim sorusuna cevap arayan, bu konuda düşünmeye zorlayan mükemmel bir eser. Hakikati arayanlar bu kitabı okumadan geçmesin.
Uzun zamandır beni beni bu kadar duygulandıran bir eser okumamıştım. Hayat denen bu inişli çıkışlı yolda yürümenin, insan olmanın acılar ve güzelliklerin birleşimi olduğunu anlatan bir kitap. Turgut Uyar'ın dediği gibi Biraz üzgünsün, biraz kırgın, biraz umutlu, biraz umutsuz, biraz mutlu.. Fazlasıyla insan olmuşsun, üzülme. O yara iyi ki var..
Henüz mesleğe başlamamış, öğretmenlik eğitimi alan bir öğrenci olarak tam zamanında okudum iyi ki de okudum dediğim bir eser oldu. Ülke olarak hepimiz yolunda gitmeyen şeylerden şikayet ediyor, hayıflanıyoruz. Peki hangimiz elimizi taşın altına koyuyoruz? Çorbada bizim de bir tuzumuz olsun diyoruz... Her meslek sahibi kişinin işini namusuyla dürüstçe ve hakkını vererek yapması gerektiğini ve halkımıza tekrardan eğitim verilmesi gerektiğini tekrardan hatırladım. Vatanını milletini seven, faydalı olmak isteyen herkesin tekrar tekrar okuması gereken bir eser.
Şüphe, korku, tedirginlik, ihtiras, tutku, öfke ve daha birçok duygu 70 sayfaya nasıl sığabilir? Stefan Zweig bunu başarmış. Ailenin nasıl önemli bir kurum olduğu ve bir anlık tutku uğruna feda edilemeyeceğini, edilse de sonunda Kıymetinin sonradan anlaşılacağını heyecanlı bir olay örgüsü üzerinden anlatıyor.
