Ne zaman ki insan başkasındaki herhangi bir vasfı takdir ediyor, işte orada aslında kalbinin iç yüzünü bize açıyor, kendini bütün açıklığı ile gösteriyor demektir.
Hep göz hizamıza bakmaktan, bu içimizdeki sıkışıklık ve duvarlara çarpma duygusu… Biraz başımızı kaldırsak ne duvar göreceğiz ne de karanlık… Az yukarıda masmavi sonsuz gök ve yükselebileceğimiz sınırsız bir ufuk var. İnsanın duvarları mı gökleri mi göreceği biraz da kendi seçimleri ile ilgili.