Bazen dört duvar arasında zincirler le bağlanmış gibi hissedersin ne gidecek bir yerin nede konuşacak bir dost bulamazsın. Kendi zifiri karanlığında kaybolursun. Seni anlayacak hiç kimsen kalmaz. İşte o gün sadece kendine sarıl o zincirleri kir o odadan çık seni senden başka kimse anlayamaz ve senden başka kimse iyileştiremez kendinin kıymetini bil kendini sev ve her şeye rağmen mutlu ol.
H.Y