Havılça
@Havilca
Öğretmen
114 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk bölümleri dikkatimi çekse de ilerledikçe beni hayal kırıklığına uğratan sonunun beklediğim gibi bitmediği abartıldığını düşündüğüm bir kitap okudum. Kendine ait olmayan bir kitapla ünlü olan kızımız daha ciddi şeylerle sınanıp daha büyük bedeller ödeseydi benim tarafımdan unutulmayacak kitaplar listesine girerdi. Bir de beni rahatsız eden şey kitapta küfürlü cümlelerin çokça yer alması oldu. Beğenmedim.
Reklam
Yazarın okuduğum ilk kitabı ve ben kendimi geç kalmış gibi hissediyorum. O kadar çok sevdim ki kitabı ve karakterleri, onlarla bağ kurdum. Hem kitap bitmesin istedim hem de sonunu çok merak ederek durmadan okudum. Gülbadem ve Zencefil'in karşılıklı konuşmaları beni hem güldürdü hem duygulandırdı. Gülbadem'in kitabın başından sonuna kadarki kişisel gelişimi, değişimi gözlerimi doldurdu gerçekten. Sunullah Efendi ile kurdukları dostluk yine etkilendiğim bir diğer konu oldu. Ve Gülbadem'in aşkı için yaptıkları...
Sonu daha farklı bitebilirdi ama yine de uzun süre etkisinden çıkamayacağım kesin.
Bu kitabı abartın. Hak ediyor.
Yeşil Peri GecesiAlıntı
Kapak Kızı kitabından merak ettiğimiz Şebnem'in hikâyesini okuyoruz bu kitapta. Şebnem'in yaşadıkları, tercihleri, ailesi, aşkı, hayalleri, hayal kırıklıkları...
Şebnem'in babasının bir kaza sonucu kolunu kaybetmesiyle başlıyor aslında her şey. Hayata küsen babasından sevgi görmeyen Şebnem annesinin de terk etmesiyle o mutlu aileyi, sıcacık yuvayı kaybediyor. Şahit olduğu olaylar, annesinin tercihleri, akrabalarının tavırları Şebnem'i insanlardan soğutuyor. Şebnem karşısına çıkan insanlarla ve dergiye verdiği pozlarla terk edip giden annesinden, sevgisini göstermeyen bu dünyadan elini eteğini çekmiş babasından, sürekli eleştiren akrabalarından, bir türlü yüzüne gülmeyen hayattan intikam alıyor. O intikam alırken biz Şebnem'e bazen kızıyoruz, bazen hak veriyoruz bazen de gözyaşlarına boğuluyoruz. Bunu da mı yaşadın be Şebnem, diyoruz. Bir de Osman var. Şebnem'in eşi. Şebnem aradığı o sevgi boşluğunu Osman ile tamamlamaya çalışırken Osman'ın annesi oluyor adeta. Bence hiçbir kadın Osman gibi bir adama denk gelmemeli. Öyle yanlışlar yapıyor ki (hata demiyorum) Şebnem ölmek için gün sayıyor.
Sonuç olarak mutlu bir ailede büyüyemeyen kızlarımız sevgiyi dışarıda ararken, o boşluğu doldurmaya çalışırken, bir bakıyor ki o boşluk cehennemi olmuş. Her ne olursa olsun bir anne evladını terk etmemeli. Bir baba ne olursa olsun kızının saçlarını okşamalı, sevmeli, sevgisini göstermeli. İçeride bulamadığı sevgiyi dışarıda ararken kızlar ruhunu kaybetmemeli.
Çok duygusal bir kitap okudum ve acı çekiyorum desem abartmış olur muyum, bilmiyorum. Ama altını çizdiğim her cümle içimde derin duygular bıraktı.
Anne babasi tarafından küçükken terk edilmiş bir çocuk, balık olmayı ve beyaz gemiye ulaşmayı hayal eder. Babasının beyaz gemide olduğunu ve ona kavuşunca her şeyin çok daha güzel olacağını düşünür. Dedesi Hamarat Momun ile yaşayan çocuk dedesinden Boynuzlu Geyik Ana masalını dinler. İnsanlara küsen geyik ananın mutlaka bir gün geleceğini düşünür ve hayallerinin gerçekleşmesini de geyik ananın gelmesine bağlar. Bir gün ormanda geyik anayla karşılaşır peki hayalleri gerçek olur mu dersiniz?
"Mutluluğun hemen yanında, yürekleri dağlayan, insan yaşamını allak bullak eden bir de mutsuzluk bulunuyordu." Hayatın içinden bir cümle... Küçük mutluluklar yaşayan karakterimiz dedesi üzülünce derin üzüntüler yaşıyor. Çünkü hayatta onu seven, ona sahip çıkan tek insan o. Momun dede. Onunla ilgili okuduğum her bölümde gözlerim doldu. Ona yapılan haksızlığa, hakaretlere çok üzüldüm.Bir de küçük çocuğun babasıyla konuştuğunu hayal ettiği bölüm var.
"Başkasının çocuğunu ne kadar yedirip içirirsen de sonunda hayrını görmezmişsin. Öyle diyor ninem. Oysa ben başkasının çocuğu değilim, baba. Dedemden hiç ayrılmadım. Yabancı olan ninemin kendisi, sonradan gelen o. Sonradan geldi ama gene de yabancı ben oldum." Bu cümleleri okuyup etkilenmemek mümkün değil.
Bence herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap. İyi okumalar.
Kitaba başlamadan önce kitapla ilgili bazı yorumlar okumuştum ve kitaba karşı olumsuz bir ön yargı oluşmuştu. Ama yazarın daha önce okuduğum "Gurur ve Önyargı" kitabını sevdiğim için bu kitaba bir şans vermeye karar verdim. İyi ki de verdim. Çok akıcı bir kitaptı. Her ne kadar yazar olayı gereksiz uzatmış olsa da genel olarak keyifli bir okuma oldu benim için.
Kitapta üç kadının aşkından bahsediyor. Emma, Jane, Harriet. Asıl karakterimiz tabi ki de Emma. Olay Emma'nın çöpçatanlık yapmasıyla başlıyor. Arkadaşı Harriet ile Mr Elton adında bir yakınının arasını yapmaya çalışıyor. Ancak olay yanlış anlaşılmalarla farklı bir hal alınca Emma pişman oluyor ve arkadaşının Mr Elton'ı unutması için uğraşıyor. Kendisi de hiçbir şekilde evlenmek istemeyen babasının yanından ayrılmak istemeyen biridir. Fakat bir süre sonra aşk onun da kapısını çalıyor. İşte buralar gerçekten keyifle okuduğum yerlerdi. Ve olmasını istediğim şeyleri okuyunca yüzümde istemsiz bir gülümseme oluştu. Baştan sona kendi bildiğini okuyan kızımız Emma zamanla hatalarını anlıyor ve kitabın sonuna doğru daha güçlü bir Emma karşımıza çıkıyor. Tabi ki bu değişimi de Mr. Knightley'e borçlu. Bence kitaba şans verilmeli. Şimdiden iyi okumalar :)
Reklam