Havva Erdogan
@Havva003
'Yeryüzünün öğretmeni olmak için gökyüzünün öğrencisi olmak gerekir."
Öğretmen
Lisans
122 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Kendi ayakları üzerinde durmayı daha küçük yaşta öğrenen bir kadının hikayesini okudum. Bir “kız” demiyorum, çünkü Kya çok küçük yaşta kadın olmak zorunda kalmış biri. Sevdikleri tarafından bir bir terk edilen, yalnızlığı hayat arkadaşı edinmiş bir karakter… Ve tam da bu yüzden hikayesi etkileyici olduğu kadar hüzünlüydü.
Kitap oldukça akıcıydı. Çoğu zaman kendimi Kya’yla beraber sürüklenirken buldum. Onunla ağladım, onunla korktum, onunla doğayı dinledim. Ancak sonlara doğru mahkeme konuşmaları beni biraz sıktı. Temposu düşen bu kısım, genel akışa göre biraz uzun ve detaylıydı diyebilirim.
Bir diğer dikkatimi çeken nokta ise bazı sahnelerdeki taciz ve benzeri olayların oldukça ayrıntılı şekilde anlatılmasıydı. Şeffaflık açısından bu sahnelerin yer alması anlaşılır olsa da, her yaştan okuyucuya hitap eden bir kitapta bu kadar detay verilmesi bana çok doğru gelmedi.
Bunların dışında kitabı genel olarak sevdim. Hem macera, hem polisiye, hem de psikolojik öğeleri aynı anda içinde barındıran bir yapısı var. Bu çok katmanlı anlatım, kitabı tek bir türle sınırlandırmadan daha zengin kılıyor.
Ve sonu… Beklediğim gibi bitti. Belki de bu yüzden daha çok sevdim. Çünkü artık mutsuz sonlar okumak istemiyordum.
Reklam
Ben mi kitabı bitirdim, yoksa kitap mı beni bitirdi bilmiyorum. Bosna’ya gitmeden önce aynı yazarın konuyla ilgili başka bir kitabını okumuştum, ama bu kitap beni bambaşka bir şekilde sarstı. Oraya gittiğimde, duvarlarda hâlâ duran kurşun izlerinin aslında insanların ruhlarında da kaldığını görmüş ve hissetmiştim. Belki de bu yüzden kitabı okurken daha çok etkilendim; çünkü okumaya bile dayanamadığım, kalbime derin ağrılar sokan bu acıların gerçekten yaşandığını biliyordum, hatta belki daha fazlası yaşanmıştı… Okurken ‘Ne böyle kitaplar yazılsın ne de bu acılar yaşansın’ desem de, bu zulmü dünyaya duyurmalı, unutmamalı ve unutturmamalıyız. ‘Çünkü unutulan soykırım tekrarlanır.’ Küllerinden doğan Bosna’m gibi, küllerinden doğmaya ihtiyacı olan dünyanın birçok yerinde zulüm gören mazlumların da yeniden doğuşunu görmek umuduyla…
Her güne en az bir sahabe hayatı okuyarak başladığım bu yolculuğun sonuna geldim. Şimdi geriye sadece üç cilt kaldı. Okuduklarımdan çok etkilendiğim, yeni bilgiler öğrendiğim bölümler oldu. Özellikle memleketimde bu kadar çok sahabenin ayak izlerinin bulunduğunu bilmiyordum. Sahabelerin fedakârlıkları, yardımlaşmaları, ilme olan sevgileri ve daha birçok özellikleri beni derinden etkiledi. Keşke öğrendiğim her bilgiyi burada paylaşabilsem, ama bu pek mümkün değil. Sanırım bu da bir çeşit mesleki deformasyon. Zaten bu etkiyi hissetmek, ancak anlatarak değil, okuyarak mümkün olabilir. Bu yüzden size de mutlaka tavsiye ederim.
İzinden gidenlerin izinden gidebilmek duasıyla…
Bir kitap seçtim, bir kahve yaptım ve çivisi çıkmış dünyayı sessize alarak Nora’nın seçtiği dünyalarda onunla beraber dolaştım.
Ve karar verdim ki; nereye gidersek gidelim, mutluluk içimizde değilse onu gittiğimiz hiçbir yerde bulamayız. Ayrıca, hiçbir zaman her şey mükemmel olamaz. Bize ait olmayan her şey ne kadar mükemmel görünse de biraz eksiktir. En mükemmel ve en değerli şey ise sevgidir. Sevgisizlik insanı bambaşka dünyalara ve hayatlara sürükleyebilir.
Kitap bana edebi açıdan biraz yetersiz gelse de içinde verilen mesajlar ve duygu geçişleri açısından kesinlikle tavsiye edilmeyi hak ediyor ve aldığı ödülleri de karşılıyor. Ayrıca, kitabı okurken ara ara Veronika Ölmek İstiyor kitabı aklıma geldi. Çünkü iki başkahramanın hikâyeleri de ölmek isterken başlıyor ve ikisi de sonunda yaşamaya karar veriyor. Bu kitabı sevenler mutlaka onu da okumalı…
“Ama ben zekanın tek başına hiçbir anlam taşımadığını öğrendim. Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez.”
Kitabı bence başka bir cümle bu kadar iyi tanımlayamazdı. Charlie ve toplumda yer bulmaya çalışırken savrulan o sarsıcı hikayesini okumak ne beni üzen ne de çok Charlie’nin olduğumu bilmek mi bilmiyorum? Bence bu sarsıcı hikayeyi bence herkes okumalı!
Reklam