Hazal Daştan
@Hazall00
Hemşire
1997
314 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Çınarın altında oturduğunuzda kendiniz değil, çınar olun, ormanda orman, kırda kır, insanlar arsında insanlarla olun..
Ölüler yokluklarıyla değil, daha çok-onlar ve bizler arasında- söylenemeyenler yüzünden acı verirler..
Neşe, evet çok özledığım şey bu olmuştur. Sonraları mutlu oldum ama mutluluk neşenin yanında bir elektrik lambası gibidir. Mutluluğun hep bir nesnesi vardır, bir şeyler yüzünden mutlu olunur, varlığı dışarıdan bir olaya bağımlıdır. Oysa neşenin nesnesi yoktur. Belirgin olmayan bir nedenle sarar seni, varlığı güneşe benzer, kendi yüreğinin ısısıyla yakar..
"Ben beyaz duvarlı bir odada, bir yatağa bağlanıp bir yıl daha yaşamaktansa, bostanımdaki kabakların arasında yüzüstü düşmeyi yeğlerim.."
Belki de dedeler ve nineler, kayıpları adlandırmaya değmeyecek aksesuarlar olarak görülüyorlardır. İnsan dedesinden ve ninesinden, ne öksüz, ne yetim, ne de dul kalır. Onları uzun yolun bir yerinde doğallıkla, dalgınlıkla, sanki bir şemsiye unutur gibi bırakırız.